Thursday, January 12, 2023

ஸ்ரீ வால்மீகி ராமாயணம் சுந்தரகாண்டம். ஏழாவது ஸர்கம்.

 

       ஸ்ரீ வால்மீகி ராமாயணம் சுந்தரகாண்டம்.

 

ஏழாவது ஸர்கம்.

புஷ்பக விமானத்தைக் கண்ணுற்றல்


   


     மழைக்காலத்தில் ஆகாயத்தில் பறவைக்கூட்டங்களுடனும், மின்னல்களுடனும் கூடியதான மேகக்கூட்டங்களின் வரிசையைப்போல, வைர வைடூரியங்கள் பதிக்கப்பட்டு தங்கத்தால் செய்யப்பட்டு மின்னிக்கொண்டிருக்கும் ஜன்னல்களைக் கொண்ட வீடுகளின் வரிசையை, வலிமைமிக்க ஸ்ரீஅனுமன் கண்டார்.

     அங்கே பற்பலவிதமான அரங்கங்களையும், வில், சங்கு போன்ற ஆயுதங்கள் இருக்கும் அரங்குகளையும், அளவிற் பெரியதான கூடங்களையும், மாடங்களையுமுடைய வீடுகளையும், மலையைப் போன்ற உயரம் மிக்க வீடுகளின் மேல் நிலாமுற்றங்களையும் கண்டார்.    

     தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்களால் போற்றப்படுவதாகவும், யாதொருவகையான குற்றமற்றதாகவும், பலவிதமான பொருட்களைக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டதாகவும், ஆற்றலினால் பெறப்பட்டதாகவும் அந்த வீடுகள் விளங்கியதை அந்த வானரர் கண்டார்.

     பெரும் முயற்சியால் கட்டப்பட்ட அந்த இலங்கையரசனின் வீடுகள்,  மயனால் கட்டப்பட்டவை போலவும், இந்த நிலவுலகத்தின் எல்லாவிதமான நற்பேறுகளையும் பெற்றவயாகவும் விளங்கியதை அவர் கண்டார்.

     பிறகு அவர், உயரத்தில் இருக்கும் மேகம் போன்று காட்சிக்கினியதாகவும், தங்கம் போல ஒளிர்வதும், இராவணனின் ஆற்றலையும் பெருமையையும் பறைசாற்றுவதாகவும் இருக்கும் அவனது மாளிகை போன்ற புஷ்பக விமானத்தைக் கண்டார்.

     நல்லோருலகமே(ஸ்வர்க்கம்) பூவுலகில் வந்திறங்கியதை போல இருந்த அந்த விமானம், திருவருள் மிகநிரம்பப்பெற்றதாகவும், பலவிதமான இரத்தினக்கற்கள் பதிக்கப்பட்டு ஒளிரக்கூடியதாகவும், விதவிதமான மரங்களின் பூக்களாலும் அவற்றின் மகரந்தங்களாலும் அழகுற விளங்கும் மலையுச்சியைப் போலவும் இருந்தது.

     மின்னல்களால் ஒளிரும் மேகம்போல, ஒளிமிகுந்த உயர்குலப் பெண்களால் நிரம்பியிருந்த அந்த விமானமானது, திருவருள் நிரம்பப்பெற்று, மிகச்சிறப்பான அன்னப்பறவைகளால் தாங்கப்பட்டிருப்பது போலவும்,      வான்வழியே பயணம் செய்யும் நற்செயலாற்றியோர் விமானம் போலவும் விளங்கியதைக் கண்டார்.   

      பலநிறப் பாறைகளால் மிளிரும் மலைச்சிகரம் போலவும், சந்திரன் முதலான கோள்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஆகாயம் போலவும்,  பலநிறங்களில் ஒளிரும் மேகக்கூட்டம் போலவும், பற்பல விலைமதிப்பற்ற இரத்தினக் கற்களால் இழைக்கப்பட்டு, விமானங்களுள் மிகச் சிறந்தது போலவும் அந்த புஷ்பக விமானம் விளங்கியதைக் கண்டார்.

     அந்த விமானத்தின் தரைப்பகுதியில் வரிசையான மலைகளும், அந்த மலைகளில் அடர்த்தியான மரங்களும், அந்த மரங்களில் பலவண்ணப்ப் பூக்களும், அந்த பூக்களில் செந்நிறமான இதழ்களும் மகரந்தங்களும் வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தன.

     மேலும் அந்த விமானத்தில், வெண்மையான அரங்கங்களும், அழகிய மலர்கள் பூத்துக்குலுங்கும் வாவிகளும், செந்தாமரை மலர்களும், வியப்பளிக்கும் காடுகளும், ஓடைகளும் வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தன.

     பலவிதமான இரத்தினக்கற்களால் ஒளிமயமாக விளங்கிக்கொண்டும், மிகச் சிறந்த மாளிகைகளுக்குள் மிகவும் சிறந்ததாக விளங்கிக்கொண்டும், புஷ்பகம் என்னும் பெயருடன் விளங்கிக்கொண்டுமிருந்த அந்த விமானத்தை அந்தப் பெரும் வானரர் பார்த்தார்.

     மேலும் அந்த விமானத்தினுள், வெள்ளி, பவழம், மற்றும் வைடூரியக்கற்களால் அழகுற செய்யப்பட்ட பறவைகளின் உருவங்களும், பல்வேறு இரத்தினக்கற்களால் புனையப்பட்ட பாம்புகளின் உருவங்களும், தமது மேலான இனத்திற்கேற்ற வடிவழகுடன் செய்யப்பட்ட குதிரை உருவங்களும்  இருந்ததைக் கண்டார்.

     அங்கு வரையப்பட்டிருந்த பறவைகளின் இறகுகளில் தங்கம், பவளம் போன்றவற்றால் சித்தரிக்கப்பட்ட பூக்கள் இருந்தன. அந்தப்பறவைகள் விதவிதமாகத் தங்கள் இறக்கைகளை சாய்த்தும் விரித்தும் விளையாடுவது போல வரையப்பட்டிருந்தன. அவற்றைப் பார்க்கும்பொழுது, அவை மன்மதனுக்கு உதவும் வண்ணம் அவ்வாறு இருந்தனவோ என்று தோன்றியது.

     தாமரைப்பூக்கள் நிறைந்த வாவியுனுள், தங்கள் மேல் தாமரை இதழ்களை சுமந்துகொண்டும், தங்களது அழகிய தும்பிக்கைகளில் கருநெய்தலிலைகளைக் கொண்டும் விளங்கிய யானைகளுடைய படங்களும், தனது அழகிய கரங்களில் தாமரை மலர்களைக் கொண்டிருந்த லக்ஷ்மிதேவியின் படமும் அங்கே வரையப்பட்டிருந்தது.

     அழகான குகைகளையுடைய மலையைப்போலவும், வசந்தகாலத்து அழகிய, நறுமணம் வீசும் மரங்களைப் போலவும் அற்புதமாக விளங்கிய அந்த விமானத்தின் அருகில் நெருங்கிச் சென்று, ஸ்ரீஅனுமன் மிகவும் வியப்புடன் அதைப் பார்த்தார்.   

      அப்பொழுது அந்த வானரர், வணக்கத்திற்குரியதும், பத்துத்தலைகளைக்கொண்ட இராவணனின் தோள்வலிமையால் காக்கப்படுவதுமான அந்த இலங்கை நகரினுள், பல இடங்களிலும் தாவித்திரிந்து தேடியும், ஸ்ரீராமனின் ஆற்றாலினால் பெறப்பட்டவளும், பெரும் வணக்கத்திற்குரியவளும், ஜனகனின் மகளுமான சீதையைக் காணாமல் துன்பம் கொண்டார்.

     சிறந்த அறிவாற்றலும், நல்லொழுக்கமும், நன்னோக்கமும் கொண்டவரான ஸ்ரீஅனுமன், பல இடங்களில் அலைந்து தேடியவராய், ஜனகனின் மகளின் இருப்பிடத்தைக் காண முடியாதவராய், பெரும் மனக்கலக்கத்தோடு துன்பம் கொண்டவரானார்.

 

                                             ஏழாவது ஸர்கம் நிறைவு.

ஸ்ரீ வால்மீகி ராமாயணம் சுந்தரகாண்டம். ஆறாவது ஸர்கம்.

 

      ஸ்ரீ வால்மீகி ராமாயணம் சுந்தரகாண்டம்.

 

                                                                  ஆறாவது ஸர்கம்.




                                       இராவணனின் மாளிகையில் நுழைதல்.

     தன் விருப்பத்திற்கேற்ப வடிவெடுக்கும் வல்லமை பெற்ற ஸ்ரீஅனுமன், அங்கிருந்த மாளிகைகளிலெல்லாம், சீதையைக் காணாமல், தவிக்கும் நெஞ்சத்துடன், மீண்டும் வேகத்துடனும், லாகவத்துடனும் தன் தேடலைத் தொடர்ந்தார்.

     அப்பொழுது திருவருள் மிகப்பெற்ற ஸ்ரீஅனுமன், சூரியனின் கிரணங்கள் போல தகதகக்கும் மதிற்சுவர்களால் சூழப்பட்ட இலங்கையின் வேந்தனான இராவணனின் மாளிகையை நெருங்கினார்.

     சிங்கக்கூட்டங்களினால் பெரும்வனம் காவல் காக்கப்படுவதைப் போல, கொடும் அரக்கர்களால் அந்த மாளிகை பாதுகாக்கப்பட்டிருப்பதை ஸ்ரீஅனுமன் உற்றுக்கவனித்தார்.

     தங்கத்தால் செய்யப்பட்டு, வெள்ளியிலான சித்திரங்கள் பொறிக்கப்பட்ட விதவிதமான தோரண வாயில்களையும், அற்புதமாக வடிவமைக்கப்பட்ட நிலைகளைக் கொண்டிருந்த வாயிற்படிகளையும் அந்த மாளிகை கொண்டிருந்தது.

     வல்லமைமிக்க யானைப்பாகர்களை மேலே அமர்த்திக்கொண்டிருக்கும் யானைகளும், சோர்வென்பதை அறியாத, தடுக்கவியலாத வேகத்தில் செல்லக்கூடிய குதிரைகளால் பூட்டப்பட்டிருந்த தேர்களும் அங்கு நெருக்கமாக விளங்குவதைக் கண்டார்.

     தங்கம். வெள்ளி, தந்தம் ஆகியவற்றால் செய்யப்பட்டு, சிங்கம், புலி ஆகியவற்றின் மேல்தோல்களைக் கவசங்களாக மேலே அணிவிக்கப்பட்டிருந்த வியத்தகு தேர்கள், வியக்கும் வண்ணம் பலவித ஓசைகளை எழுப்பியபடி, இடைவிடாது இயங்கிக்கொண்டிருந்தன.

     விலையுயர்ந்த இரத்தினக்கற்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிம்மாசனங்களும் அங்கு நிறைய இருந்தன. பெரிய பெரிய தேர்கள் வந்து போவதற்கான பெரிய வீதிகளும், மகாரதர்கள்(ஒருவரே ஆயிரம் வில்லாளிகளோடு போர்புரியும் ஆயுதக் கலை அறிந்த விற்பன்னர்) தங்குவதற்கான மிகவும் விசாலமான இடங்களும் இருந்தன.

     பார்ப்பதற்கே வியப்பையும், மகிழ்ச்சியையும் அள்ளித்தர வல்ல ஆயிரக்கணக்கான மிருகங்களும் பறவைகளும் அந்த மாளிகையில் இருந்தன.

     நன்கு பயிற்சியளிக்கப்பட்ட ராக்ஷஸர்கள் வாயிற்காப்பாளர்களாக இருந்த அந்த மாளிகையில், மிகவும் மதிப்புவாய்ந்த பெருங்குலப் பெண்கள் சுற்றிலும் நிரம்பியிருந்ததையும் அவர் கண்டார்.

     அரக்கர்களின் வேந்தனின் இருப்பிடமான அந்த மாளிகையில், மிகுந்த களிப்புடன் விளங்கிய பெண்கள் அணிந்திருந்த ஆபரணங்களின் ஓசையானது, கடலிலிருந்து இடைவிடாது கேட்கும் ஓசையை ஒத்திருந்தது.

     ஒரு அரசனின் மாளிகைக்கான இலக்கணமாக, எல்லாவிதமான உயர்              நலன் களும் கொண்டிருந்த அந்த மாளிகையில், மிகவும் சிறந்த நறுமணப்பொருட்களான, அகில், சந்தனம் போன்றவை எங்கும் கமழ்ந்து கொண்டிருந்தன.  அடர்ந்த காட்டில் சுற்றித் திரியும் சிங்கங்கள் போல, அங்கே பேரரக்கர் கூட்டம் இருந்தது.

     பேரிகை, மிருதங்கம் போன்ற வாத்தியக் கருவிகள் முழங்கியவண்ணம் இருந்தன. சங்குகளின் ஓசை கேட்டவண்ணம் இருந்தது. பர்வ காலங்களில் (அமாவாசை மற்றும் பெளர்ணமி மற்றும் க்ரஹண நேரங்கள்) செய்யப்பட்டிருந்த யாகங்களையும், நாள்தோறும் செய்யப்படும் பூஜைகளையும் அவர் கண்டார். அந்த இடம் எப்பொழுதும் வணக்கத்திற்குரிய இடமாக இருந்ததையும் அவர் கண்டார்.

     பேரரசனின் அந்த மாளிகையானது, பரந்துவிரிந்த பெருங்கடல் போல விளங்கி, அந்தக் கடலிலிருந்து வரும் ஓசையை ஒத்த உற்சாகவோசை நிரம்பிவழிந்தும், வைர, வைடூரியங்களால் இழைக்கப்பட்ட தளங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டும் விளங்கியது.

     இயல்பாகவே ஒளிர்ந்துகொண்டிருந்த அந்த மாளிகை, யானைகள், குதிரைகள், தேர்கள் இவைகளால் மேலும் ஒளிமிகுந்து, இலங்கை நகருக்கே ஒரு ஆபரணம் போலத் துலங்கியதை சிறந்த வானரரான ஸ்ரீஅனுமன் கண்டார். இவற்றையெல்லாம் பார்த்துக்கொண்டே அவர், இராவணனது அந்த மாளிகையின் அருகிலேயே உலவத்தொடங்கினார்.

     வானரரான ஸ்ரீஅனுமன் வீடுவீடாக அரக்கர்களின் இல்லங்களைப் பார்த்து வருகையில், பூந்தோட்டங்களிலும், மேல்மாடிகளிலும், அச்சம் சிறிதுமின்றி உலவினார்.

     பேராற்றலும் பெரும்வேகமும் கொண்ட அவர், பிரஹஸ்தனுடைய வீட்டில் குதித்தார். அங்கிருந்து மீண்டும் மஹாபார்ஷ்வனுடைய வீட்டின் மீது தாவினார்.

     அங்கிருந்து, மேகத்தைப்போலிருந்த கும்பகர்ணன் வீட்டின் மீதும், பிறகு விபீஷணனின் வீட்டின் மீதும் தாவிச்சென்றார்.

     மேலும் அவர் அவ்வாறு தேடிக்கொண்டே, மகோதரன், வித்யுஜிஹ்வன், விருபாக்ஷன் மற்றும் வித்யுன்மாலி ஆகியோரின் வீடுகளின் மீதும் தாவி ஏறினார்.

     அங்கிருந்து அவர், வஜ்ரதம்ஷ்ட்ரன், சுகர் மற்றும் அறிவாளியான சாரணன் ஆகியோரின் வீடுகளையும் தாவிச்சென்று பார்த்தார். அறிவாற்றல் மிக்க ஸ்ரீஅனுமன், மேலும் இந்திரஜித்தின் வீட்டிற்கும், ஜம்புமாலி மற்றும் சுமாலி ஆகியோரின் வீடுகளுக்கும் சென்றார்.

     மேலும் அவர், ரஷ்மிகேது, சூர்யஷத்ரு, மற்றும் வஜ்ரகாயன் ஆகியோரது வீடுகளைப் பார்வையிட்டார்.

     பிறகு ஸ்ரீஅனுமன், முறையே, தூம்ராக்ஷன், சம்பாதி, வித்யுத்ரூபன், பீமன், கனன், விகனன், ஷுகநாபன், சக்ரன், ஷடன், கபடன், ஹ்ருஷ்வகர்ணன், தம்ஷ்ட்ரன், லோமஷன்,யுத்தோன்மத்தன், மத்தன், த்வஜக்ரீவன், வித்யுஜிஹ்வன், த்விஜிஹ்வன், ஹஸ்திமுகன், கராலன், பிஷாசன் மற்றும் ஷோனிதாக்ஷன் ஆகியோரது இல்லங்களுக்கும் தாவிச்சென்று தேடினார். இவ்விதம் பார்த்த அரக்கர்களின் வீடுகள் எல்லாவற்றிலும் இருந்த செல்வச்செழிப்பை அவர் பார்த்தார்.

     இவ்வாறாக சுற்றிலும் இருந்த வீடுகளில் தாவிச்சென்று தேடிய  திருவருள் மிக்க ஸ்ரீஅனுமன், அரக்கர்களின் அரசனான இராவணனின் மாளிகையை மீண்டும் நெருங்கினார்.

     வானர வீரர்களுள் மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்தவரும், பேராற்றல் கொண்ட வானரருமான ஸ்ரீஅனுமன், மாளிகையின் உள்நுழைந்து உலவிய போது, இராவணனின் படுக்கையைச் சுற்றியும், சிலர் உறங்கியும், சிலர் விழித்துமிருந்து, சுழற்சிமுறையில் காவல் இருந்துகொண்டிருந்த, விகாரமான கண்களையுடைய அரக்கியரைக் கண்டார். அந்த அரக்கியரின் கைகளில் சூலம், சம்மட்டி(சுத்தியல் போன்ற), சக்திதோமரம் (உலக்கை மற்றும் கோடரி போன்ற) ஆயுதங்கள் இருந்ததையும் கண்டார்.

     இராவணனின் இருப்பிடத்தில் பெரும் படைகளையும் விதவிதமான ஆயுதங்களைத் தரித்த, பெரிய உடல்களைக்கொண்டிருந்த அரக்கர்களையும் அவர் பார்த்தார்.

     நற்குலத்தில் பிறந்து, நல்ல உடலமைப்பும், பெரும் வேகமும் கொண்ட, சிவப்பு மற்றும் வெள்ளை நிறத்தில், போருக்குத் தயாரான நிலையில் நின்றிருந்த குதிரைகளை அங்கு கண்டார்.

     மாவுத்தன் சொற்படி கேட்கும் பயிற்சிபெற்று, பகைவரின் யானைகளை வெல்லும் திறமையும் தேர்ச்சியும் பெற்று, எதிரிகளின் படைகளுக்கு காலனைப்போலத் திகழும், ஐராவதத்திற்குச் சமமான யானைகள் அங்கே இருக்கக்கண்டார். பொழிந்துகொண்டிருக்கும் மேகங்களால், மலைகளிலிருந்து அருவிகளாய் நீர் வடிந்துகொண்டிருப்பதைப்போல, கண்களில் மதநீர் வடிந்துகொண்டிருந்த, போரில் பிறரால் வெற்றிகொள்ள முடியாத அந்த யானைகள், இடிமுழக்கம்போல கர்ஜனை (மிகவும் ஓசையுடன் பிளிறுதல்) செய்துகொண்டிருந்ததையும் அவர் கண்டார்.

     அங்கே தங்கத்தாலான கவசங்களை அணிந்திருந்த ஆயிரக்கணக்கான படைவீரர்கள். காலைநேரக் கதிரவன் போல ஒளிவீசிக்கொண்டிருந்தார்கள்.  விதவிதமான பல்லக்குகளையும் அவர் கண்டார். மேலும், கொடிகளாலான மண்டபங்களையும், சித்திரங்கள் அலங்கரித்த சித்திர மண்டபங்களையும், விளையாடுவதற்கான அரங்கங்களையும், மரத்தால் செய்யப்பட்ட மலைகளையும் அங்கிருக்கக் கண்டார்.  பெண்களுடன் இருப்பதற்கான தனியிடங்களும், பகற்பொழுதில் காலத்தைக் கழிப்பதற்கான கேளிக்கை விடுதிகளும் , இராவணனின் மாளிகையில் இருந்ததைக் கண்டார்.

     இராவணனின் அந்த மாளிகை, மந்தர மலையைப் போல உயர்ந்திருந்தது. அங்கே மயில்கள் விளையாடுமிடங்களும், கொடிகள் பறக்கும் கொடிக்கம்பங்களும் நிறைந்திருந்தன. பலவிதமான விலையுயர்ந்த நவரத்னங்கள் நிறைந்த பொற்குவியல், தீரமிக்க பாதுகாவலர்களால் முறைப்படி காவல் காக்கப்பட்டு, அந்த இடமே, சிவபெருமான் வசிக்கும் கைலாய மலையோ என்று எண்ணும் வண்ணம் சிறந்து விளங்கியது.

     இராவணனின் மிகச்சிறப்பான தோற்றத்தாலும், பல்வேறு இரத்தினங்களின் ஒளிச்சிதறல்களாலும், அந்த மாளிகையானது, பல்வேறு நிறங்களில் ஒளிக்கற்றைகளை வீசும் சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தது.

     அந்த வானரவீரர், அங்கிருந்த பொன்மயமான கட்டில்களையும், சிம்மாசனங்களையும் இதர பாத்திரங்களையும் ஒளிர்ந்திருக்கக் கண்டார்.

     திராட்சை மதுரசமும், தேனும் கலந்து நனைத்திருந்த தரைகளும், இரத்தின மணிகள் பதிக்கப்பட்ட பாத்திரங்களும், குபேரனின் மாளிகையைப் போன்று விசாலமான மண்டபங்களும் அந்த மாளிகையினுள் இருந்தன.  கால்களில் அணியும் சலங்கைகளின் ஓசைகளும், இடையில் அணியும் மேகலைகளின் ஓசைகளும், மிருதங்கம் முதலான தாளமிசைக்கும் கருவிகளின் கம்பீரமான ஓசைகளும் அந்த மாளிகையில் கேட்டவண்ணம் இருந்தன.  அந்த மாளிகை பல மாடங்களை வரிசையாகக் கொண்டிருந்தது. அவற்றில் நூற்றுக்கணக்கான அழகிய பெண்கள் நிறைந்திருந்தனர். மேலும் அந்த மாளிகை பல அழகிய மண்டபங்களைக் கொண்டிருந்தது. அப்படிப்பட்ட அந்த மாளிகையில் ஸ்ரீஅனுமன் நுழைந்தார்.

               

                                                  ஆறாவது ஸர்கம் நிறைவு

Friday, January 6, 2023

ஸ்ரீ வால்மீகி ராமாயணம் சுந்தரகாண்டம். ஐந்தாவது ஸர்கம்.

 

ஸ்ரீ வால்மீகி ராமாயணம் சுந்தரகாண்டம்.

 

                                                                  ஐந்தாவது ஸர்கம்.


                               இலங்கையின் நகர மாந்தரைக் கண்டு வியத்தல்.





      மாட்டுத்தொழுவத்தில் தினவெடுத்துத் திரியும் காளையைப் போல், தன் ஒளிக்கிரணங்களை வெள்ளமாகப் பாய்ச்சியபடி ஆகாயத்தின் மையப்பகுதிக்கு  அப்பொழுது சந்திரன் வந்துவிட்டிருப்பதை, அறிவாற்றல் மிக்க ஸ்ரீஅனுமன் கண்டுணர்ந்தார்.

     இந்த உலகத்தின் வன்செயல்களைப் போக்கிக்கொண்டும், கடல் அலைகளைத் தன் பால் ஈர்த்து கடலினைப் பெரியதாக்கிக்கொண்டும், அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் வெளிச்சம் அளித்துக்கொண்டும் ஆகாயத்தில் சந்திரன் வந்திருப்பதைக் கண்டார்.

     எவ்விதம் திருமகளின் கடைக்கண்பார்வையானது,(திருவருள்), மந்தார மலையிலும், மாலைநேரக்கடலிலும், நீர்நிலைகளில் பூத்துக்குலுங்கும் தாமரைமலர்களிலும் விளங்குமோ, அவ்விதமே அந்த சந்திரனிடத்திலும் விளங்கிக்கொண்டிருந்தது.

     வெள்ளிக்கூண்டில் இருக்கும் அன்னத்தைப் போலவும், மந்தர மலையின் குகையில் உலவும் சிங்கத்தைப் போலவும், செருக்குற்ற யானையின் மீது அமர்ந்திருக்கும் வீரனைப் போலவும் சந்திரன் விளங்கினான்.

     கூரிய கொம்புகளைக் கொண்ட காளையைப் போலவும், நெடிய சிகரங்களைக் கொண்ட வெள்ளியிலான மலையைப் போலவும், பொன்னாலான பூண்களால் அழகுபடுத்தப்பட்ட தந்தங்களைக் கொண்ட யானையைப் போலவும், பலவிதமாக அழகினை வெளிப்படுத்தியபடி சந்திரன் மேலும் விளங்கினான்.

     குளிர்ந்த பனியிலிருந்து விலகியிருப்பவனும், சூரியனின் ஒளிக்கிரணங்களால் தன் இருளைப் போக்கிக்கொள்பவனும், தூய்மையான திருவருள் போன்ற ஒளியைக் கொண்டவனும், முயலின் வடிவத்தைத் தன்னிடம் கொண்டிருப்பவனுமான சந்திரன் ஆகாயத்தில் ஒளிவீசிக்கொண்டிருந்தான்.

     மலையுச்சியில் நிற்கும் விலங்குகளின் அரசனான சிங்கம் போலவும், போர்க்களத்தில் செருக்குடன் நிற்கும் யானையைப் போலவும், பெரிய சாம்ராஜ்யத்தை வென்றெடுத்த அரசன் போலவும் சந்திரன் மிகவும் ஒளிபொருந்தி விளங்கினான்.

     சந்திரனின் ஒளியால் இருளான களங்கம் நீங்கப்பெற்றும், அரக்கர்களின்  புலாலுணவால் களங்கமுற்றும், காதலர்களின் ஊடல் என்னும் களங்கம் விலகப்பெற்றும், சுவர்க்கம் போன்ற மகிழ்வையளித்துக்கொண்டும், வணங்கத்தக்க பிரதோஷ காலம் விளங்கியது. 

     வீணை முதலான கருவிகளில் தந்திகள் மீட்டப்படுவதால் எழும் இனிய ஓசை கேட்ட வண்ணம் இருந்தது. நற்குலப் பெண்கள், தங்கள் கணவன்மாருடன் உறங்கிக்கொண்டிருந்தனர். அதேநேரத்தில், விசித்திரமானதும், பயங்கரமானதுமான பூதகணங்கள் உலவத்தொடங்கியிருந்தன.

     அறிவிற்சிறந்த ஸ்ரீஅனுமன், அந்த மாளிகைகளில் மது பானம் அருந்தி மயங்கிக்கிடந்தவர்களையும், கூடியிருந்த அரக்கர் கூட்டங்களையும், தேர்கள், குதிரைகள், ரத்ன சிம்மாசனங்கள் முதலியவைகளையும், வெற்றித்திருமகளின் அருள்பெற்று விளங்குபவர்களையும் கண்டார்.

     அந்த அரக்கர்களில் சிலர் ஒருவரையொருவர் கேலிசெய்துகொண்டிருந்தார்கள். சிலர் தங்கள் பெருத்த தோள்களை ஆட்டிக்கொண்டிருந்தனர்.  மதுவினால் தம்வசமிழந்த அவர்கள், நிதானமற்ற பேச்சுக்களை பேசிக்கொண்டும், ஒருவரையொருவர் வசைபாடிக்கொண்டும் இருந்தனர்.

     மேலும் அந்த அரக்கர்களில் சிலர், தங்கள் மார்புகளைத் தட்டி, தங்கள் வலிமையை மற்றவர்க்குப் பறைசாற்றிக்கொண்டிருந்தார்கள்.  சிலர் தங்கள் உடல்கள் தங்கள் மனைவியரை உரசும்வண்ணம் அணைத்துக்கொண்டிருந்தனர்.  சிலர் விதவிதமான வடிவங்களில் தங்களை அழகுபடுத்திக்கொண்டும், சிலர் தங்கள் விற்களில் நாணேற்றியபடியும் இருந்தனர்.

     தங்கள் மேனியில் நறுமணம் வீசும் சந்தனம் பூசியபடி இருந்த பெண்களையும், இருந்த இடத்திலேயே உறங்கிக்கொண்டிருந்த பெண்களையும்,  தங்களுக்குள் சிரித்துக்கொண்டிருந்த , நிலவினைப்போன்ற முகவடிவம் கொண்டிருந்த பெண்களையும், சினம் கொண்டு, பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டிருந்த பெண்களையும் ஸ்ரீஅனுமன் அங்கே கண்டார்.

     பெரும் யானைகள் பிளிறிக்கொண்டிருந்த அந்த இலங்கை நகரத்தில், அனைவரும் மதிக்கக்கூடிய நன்மக்களும் இருந்ததைக் கண்டார். பெரியதாக சுவாசம் விட்டுக்கொண்டு, திரிந்துகொண்டிருந்த வீரர்களைப் பார்க்கையில், அந்த லங்கை நகரமானது, பாம்புகள் சீறிக்கொண்டிருக்கும் மடுவினைப் போல இருந்தது.

     அந்த நகரத்தில் இருந்த அரக்கர்கள், அறிவாற்றல் மிக்கவர்களாகவும், பிறரைக் கவர்ந்திழுக்கும் சொல்வன்மை கொண்டவர்களாகவும், நல்லிதயம் கொண்டவர்களாகவும், பலரால் போற்றப்படும் மதிப்பு மிக்கவர்களாகவும், பல வடிவங்கொண்டவர்களாகவும், நற்பெயர் கொண்டவர்களாகவும், பலவிதமாக இருந்ததை ஸ்ரீஅனுமன் கண்டார்.

     அழகான வடிவம் கொண்டிருந்த அந்த அரக்கர்கள், தங்கள் இயல்புக்கேற்ற வடிவம் கொண்டிருந்ததைப் பார்த்த ஸ்ரீஅனுமன் மன மகிழ்ச்சி கொண்டார். மாறுபட்ட வடிவம் கொண்டவர்களாக சிலர் இருந்தபோதிலும், அந்த இயல்புக்கேற்றவாறே அவர்கள் இருந்தனர். 

     உயர்ந்த ஆடை ,அணிகலன்கள் அணியும் உடலமைப்பு கொண்ட அழகிய பெண்களையும், தூய்மையான, மற்றும் நல்லொழுக்கம் கொண்ட பெண்களையும், மதுமயக்கத்திலும்  தங்கள் கணவர்களிடம் மிக்க காதல் கொண்ட மனைவிகளையும், விண்மீன்கள் போல் ஒளிர்ந்திருக்கக் கண்டார்.

     திருவருள் ஒளிர்கின்ற அந்தப் பெண்கள், மிகுதியான மோகத்தால் தங்கள் கணவர்களின் அணைப்பில் வெட்கத்துடன் கட்டுண்டு கிடந்ததைப் பார்க்கும்போது, பூக்குவியல்களினிடையே, மறைந்து விளையாடும் பெண் பறவைகளைப் போலத் தோற்றமளித்தார்கள்.

     அறிவாற்றல் மிக்க ஸ்ரீஅனுமன், அங்கிருந்த மேல்மாடிகளில், தங்கள் கணவர்களின் மடியில் மகிழ்ச்சியுடன் அமர்ந்து, அவர்களுடன் கேளிக்கை விளியாட்டுக்களில் ஈடுபட்டவர்களாய், அதிகமான மோகவசப்பட்ட வேறுசில பெண்களையும், அறவழியின்பாற்பட்டவர்களான சில பெண்களையும் கண்டார்.

     பொன் கீற்றைப்போன்ற நிறங்களிலும், உருக்கிய தங்கத்தின் நிறங்களிலும் இருந்த சில பெண்கள், தங்கள் மேலாடைகள் நழுவிய நிலையில் இருந்ததையும், தங்களது அழகிய காதலர்களைக் காணாது தவித்து, அதனால், நிலவினைப் போல் வெளுத்த நிறத்தில் சில பெண்கள் இருந்ததையும் அவர் கண்டார்.  சில வீடுகளில் தங்கள் மனங்கவர்ந்த காதலருடன் கூடிமகிழ்ந்த களிப்பு மிக்க பெண்களையும் அவர் கண்டார்.  மேலும் சில வீடுகளில் மிகவும் அழகுவாய்ந்த பெண்கள் மகிழ்வுடனும் உற்சாகத்துடனும் இருக்கக் கண்டார்.

     முழுநிலவினைப் போன்ற அழகிய முக அமைப்பு கொண்டவர்களையும், அடர்ந்து வளர்ந்திருந்த வளைவான மயிர்க்கற்றைகளாலான இமைகளைக் கொண்டிருக்கும் கண்களை உடையவர்களையும், மின்னல் போல மின்னும் ஆபரணங்களை அணிந்திருப்பவர்களையும் ஸ்ரீஅனுமன் அங்கே கண்டார்.

     எப்பொழுதும் அறவழியினின்று பிறழாதிருக்கும் அரச குடும்பத்தில் பிறந்தவளும், தானாகப் பிறந்த நற்பிறப்புடையவளும், மலர்களுடன் பூத்துக்குலுங்கும் கொடியைப் போல மெல்லியலாளுமான சீதையை மட்டும் அங்கே எங்கும் அவர் காணவில்லை.

     என்றுமே அழிவில்லாத அறவழியில் நடப்பவளும், ஸ்ரீராமனைத் தன்னுடைய கண்களுக்குள்ளேயே எப்பொழுதும் நிறைத்து வைத்திருப்பவளும், ஸ்ரீராமன்மீது பொங்கிவழியும் காதலைக் கொண்டிருப்பவளும், ஸ்ரீராமனின் இதயத்தில் எப்பொழுதும் வசித்திருப்பவளும், மிக உயரிய பெண்களுள் முதன்மையானவளுமான சீதையை அங்கே காண முடியவில்லை.

     கணவனின் பிரிவாற்றாமையால் துன்பம் கொண்டவளும், கண்களில் நீர் வழிய, குரல் தழுதழுக்கும் கழுத்தினையுடையவளும், ஸ்ரீராமனுடன் இணைந்திருந்த காலங்களில், வெகு சிறப்பான பதக்கங்களை அணிந்திருந்த கழுத்தினையுடையவளும், காட்டில், ஒளிரும் கழுத்துடன் அழகிய தோகைவிரித்து ஆடிக்கொண்டிருக்கும் மயிலை ஒத்திருக்கும் சீதையை அங்கே காணவில்லை.

     தன் ஒளியினிற்குறைந்த பிறைச் சந்திரனைப் போலவும், மாசுபடிந்த தங்கத்தின் மங்கிய ஒளி போலவும், காயத்தில் தைத்து, துன்பம் தரும் அம்பு போலவும், காற்றினால் சிதறடிக்கப்பட்ட மேகக்கூட்டம் போலவும் காட்சிதரும் சீதையை அங்கே காணவில்லை.

     சொல்வன்மைமிக்கவரும், இந்த பூமியில் உள்ள அனைவருக்கும் அரசனுமான ஸ்ரீராமனின் மனைவியான சீதையை எங்கும் காண இயலாத ஸ்ரீஅனுமன், சோகமடைந்து மனம் பேதலித்தவரானார்.

 

                                         ஐந்தாவது ஸர்கம் நிறைவு.

Sunday, January 1, 2023

ஸ்ரீ வால்மீகி ராமாயணம் சுந்தரகாண்டம். நான்காவது ஸர்கம்

 

                             ஸ்ரீ வால்மீகி ராமாயணம் சுந்தரகாண்டம்.

                                                          நான்காவது ஸர்கம்



                        (நகரத்தின் மாளிகைகளின் அழகையும், அரக்கர்களின் தன்மையும் கண்ட பின்னர், இராவணனின் அந்தப்புரத்தில் ஸ்ரீஅனுமன் நுழைதல்)

     பெருந்தோள் வலியரும், பேரொளி படைத்தவரும், வானரர்களில் மிகச்சிறந்தவருமான ஸ்ரீஅனுமன், தான் விரும்பிய வண்ணம் வடிவெடுக்கும் வல்லவளான லங்காதேவியைத் தன் பெரும் வீரத்தால் வீழ்த்தியபின்னர், கோபுர வாயில் வழியாக அல்லாது, அந்த நகரத்தின் மதிற்சுவற்றில் தாவி ஏறினார்.

     வானரவேந்தனாகிய சுக்ரீவரின் நலனுக்காக செயலாற்றும் ஸ்ரீஅனுமன், இலங்கை நகரினுள், பகைவர்களின் முக்கியமான இடத்திலே, தன் இடதுகாலே பொருத்தமென நினைத்து, அதை முன்வைத்து நுழைந்தார்.

     பேராற்றல் மிக்க வாயுகுமாரரான ஸ்ரீஅனுமன், அந்த இரவில் மதிற்சுவற்றைத் தாண்டி, முத்துக்களாலும் பலவண்ணப்பூக்களாலும் நிரம்பிவழிந்த ராஜவீதியை அடைந்து, சிறிதும் மனவச்சம் ஏதுமின்றி அந்த அழகிய நகரத்தில் சுற்றித் திரிந்தார்.

     அங்கிருந்த முக்கியமான மாளிகைகள், முரசம் முதலிய வாத்யங்கள் எழுப்பிய ஒலிகளையும், அங்கிருந்தவர்களின் உற்சாக கூக்குரல்களையும் வெளியிட்ட வண்ணம், வஜ்ராயுதம், அங்குசம் போன்ற ஆயுதங்களுக்கு நிகர்த்து வலிமைவாய்ந்தும், வைரங்களால் இழைக்கப்பட்ட ஜன்னல்களைக் கொண்டும், அழகுபெற்று விளங்கி, அந்த நகரத்தை, மேகங்களால் சூழப்பட்ட ஆகாயம் போல தோன்றச்செய்தன.

     செல்வம் பெருக்கெடுத்து வழியும் அரக்கர்களின் மாளிகைகளால் அந்த நகரம், ஒளிவீசிக்கொண்டிருந்தது.

     அங்கிருந்த சில மாளிகைகள், தாமரை போன்ற வட்ட வடிவத்திலும், சில மாளிகைகள் ஸ்வஸ்திக வடிவத்திலும் (கிழக்கு தவிர மற்ற திசைகளில் வாயில் உள்ள வீடுகள் ஸ்வஸ்திகம் எனப்படும்: இது செல்வத்தையும் மக்கட்பேற்றையும் தர வல்லது), சில மாளிகைகள், வர்த்தமானம் என்னும் வடிவத்திலும் (தெற்கு திசை தவிர மற்ற திசைகளில் வாயில் உள்ள  வீடுகள்; இவை செல்வத்தை நல்கும்) அமையப்பெற்று, சகல விதங்களிலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு விளங்கின.

      வானர அரசனான சுக்ரீவரின் நலனை விரும்பும் ஸ்ரீஅனுமன், ஸ்ரீராமனின் கார்யநிமித்தமாக, பல விதமான சித்திர வேலைப்பாடுகளையும், விதவிதமான மாலையணிகளையும் கொண்ட அந்த நகரத்தைப் பல திசைகளிலும் சுற்றிப் பார்த்து மனம் மகிழ்வுற்றார்.

     ஒவ்வொரு மாளிகையாக தாவித் தாவிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஸ்ரீஅனுமன், பல வேறு வடிவங்களில் கட்டப்பட்டிருந்த மாளிகைகளைப் பார்த்தார்.

     தேவலோகத்து அப்சரஸ்களைப் போன்ற மயக்கும் அழகினைக் கொண்ட பெண்களின், தலை, கழுத்து மற்றும் மார்புப் பகுதிகளிலிருந்து ஒலிக்கப்பெற்ற தாரம் , மத்யமம் மற்றும் மந்திரம் என்ற மூன்று ஸ்வரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இசையினைக் கேட்டார்.

     பெருஞ்செல்வமிக்க அரக்கர்களின் மாளிகைகளிலிருந்து பெண்களின் இடையணிகலன்கள் மற்றும் கால்களில் அணிந்திருந்த சலங்கைகள், படிகளில் ஏறி, இறங்கும்போது ஏற்படும் கொலுசுகளின் சப்தங்களையும் கேட்டார். அரக்கர்கள் தோள்களைத் தட்டிக் கொள்ளும் ஓசையையும், அவர்கள் கர்ஜனை ஒலிகளையும் கேட்டார்.

     ராக்ஷஸர்களின் வீடுகளிலிருந்து மந்திரங்கள் ஜபிக்கும் ஒலி கேட்டது. அவர்கள் வேதங்கள் பாராயணம் செய்துகொண்டிருக்கக் கேட்டார். கூடவே, இராவணைப் போற்றிப் பாடும் புகழ்மாலைகளையும் செவிமடுத்தார்.

     அங்கே ராஜவீதியில் பெரும் அரக்கர்களின் படை நின்று கொண்டிருப்பதையும், நகரின் நடுவில் பலவிதமான அரக்க ஒற்றர்களின் நடமாட்டங்களையும் கண்டார்.

     அந்த அரக்கர்களுள் சிலர், யாகதீக்ஷை கொண்டும், ஜடாமுடி தரித்தும். மாட்டுத்தோல் அணிந்தும், தலை மொட்டையடித்துக்கொண்டும் இருந்தனர்.  தர்பைப் புற்களை கைகளில் ஆயுதம் போல் தரித்தவர்களும், நெருப்புக் குண்டங்களைக் கைகளில் ஏந்தியவர்களும் இருந்தனர்.

     கூடம், முத்கரம் என்னும் ஆயுதங்களைக் கைகளில் வைத்திருப்பவர்களும், பெரிய தண்டாயுதங்களைப் பிடித்துக்கொண்டிருந்தவர்களும் இருந்தனர்.   ஒற்றைக்கண் கொண்டவர்களாய்ச் சிலரும், ஒற்றைக்காது கொண்டவர்களாய்ச் சிலரும், பானை போன்று பருத்த வயிறுடன் சிலரும், கனத்துத் தொங்கிய மார்புகளுடன் சிலரும் இருந்தனர்.

     வில்லேந்திக்கொண்டிருந்தவர்களும், பயங்கரமான வடிவம் கொண்டவர்களும், வாய் கிழிந்து தொங்கியபடி இருந்தவர்களும், குள்ளமானவர்களாய்ச் சிலரும், பருத்துக்காணப்பட்ட சிலரும் இருந்தனர்.

     பீரங்கி, முசலம் போன்ற ஆயுதங்களைக் கைகளில் வைத்திருந்தவர்களும், கடினமான இரும்புத்தடிகளை வைத்திருந்த சிலரும் இருந்தனர். ஒளிவீசும் வியப்பளிக்கும் கவசங்களை அணிந்திருந்த சிலரும் காணப்பட்டனர்.

     சிலர் அதிகமாகப் பருத்துமில்லை, சிலர் அதிகமாக இளைத்துமில்லை. சிலர் அளவிற்கதிகமான உயரம் கொண்டவர்களாயும் இல்லை, சிலர் அளவிற்கதிகமாக குள்ளமாகவும் இல்லை.  சிலர் நல்ல வெண்மையான நிறத்திலும், சிலர் மிகக் கருமையான நிறத்திலும், சிலர் கூன் விழுந்தவராயும், சிலர் குள்ளர்களாகவும் இருந்தனர்.  

         அழகற்ற வடிவிலும், மிக அழகான வடிவிலும் சிலர் இருந்தனர். சிலர் ஒளிவீசும் வடிவமும் கொண்டிருந்தனர். சிலரின் கைகளில் கொடிகளும், பதாகைகளும் இருந்தன. சிலரது கைகளில் வேல்களும், மரங்களும் ஆயுதங்களாக இருந்தன.

     சிலர் சூலாயுதங்களையும், சிலர் கவண்களையும் கைகளில் வைத்திருந்தனர். சிலர் மாலை தரித்துக்கொண்டும், சிலர் உடம்பில் சந்தனம் பூசிக்கொண்டும் இருந்தனர்.  சிலர் பலவிதமான நகைகளால் அலங்கரித்துக்கொண்டிருந்தனர்.  பல வேடமணிந்தவர்களும், சுய விருப்பத்தில் படையில் சேர்ந்தவர்களும், தங்கள் கைகளில் கூரிய ஆயுதங்களை வைத்திருந்தவர்களும் இருந்தனர். வஜ்ராயுதங்களைக் கைகளில் கொண்டும் சிலர் இருந்தனர்.

     இப்படிப் பலவிதமானவர்களைப் பார்த்த அந்த வானர வீரர், அந்தப்புரத்திற்கு நடுவில், இராவணனால் உண்டாக்கப்பட்ட நூற்றுக்கணக்கான வீரர்கள் தயார் நிலையில் இருப்பதைக் கண்டார்.

     இப்படி அந்த நகரம் இருந்ததைப் பார்த்த ஸ்ரீஅனுமன், அங்கே மலையுச்சியின் மீது, பெரிய மதிற்சுவர்கள் சுற்றியிருக்க, தாமரை மலர்கள் பூத்து நிரம்பிய அகழியால் சூழப்பட்டு, பொன்னால் செய்யப்பட்ட தோரண வாயில்களைக் கொண்ட புகழ்மிக்க இராவணனின் அரண்மனையைக் கண்டார்.

     ஸ்வர்க்க லோகத்திற்கு நிகராகவும், இனிய கானங்கள் பொழிந்துகொண்டும் அந்த அரண்மனை இருந்தது. அங்கே குதிரைகளின் கனைப்பொலிகள் நிறைந்திருந்தன. பலவிதமானஅணிகலன்களின்  குலுங்கலோசைகளும் அங்கு இருந்தன.

     தேர்களும், பல்லக்குகளும், அழகிய விமானங்களும், நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட குதிரைகளும் இருந்தன. வெண்ணிற மேகங்களைப் போன்ற, நான்கு தந்தங்களைக் கொண்ட யானைகளால் பாதுகாக்கப்பட்டவாறும் இருந்த அந்த மாளிகை பெரிய பறவைகள் மற்றும் மிருகங்களால் சூழப்பட்டிருந்தது.

     பேராற்றல் கொண்ட அரக்க வீரர்களால் நாலாப்புறங்களிலும் பாதுகாக்கப்பட்ட அந்த ராக்ஷஸ ராஜனின் அரண்மனையுள் ஸ்ரீஅனுமன் நுழைந்தார்.

     பொன்னிறமான உட்கூடமும், விலைமதிப்பில்லா முத்துக்களாலும், வைரங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட மேற்கூரையும் கொண்டு, உள்ளே அகில், சந்தனம் முதலிய வாசனைப்பொருட்களால் நறுமணம் வீசிக்கொண்டிருக்கும் இராவணனுடைய அந்தப்புரத்தில் ஸ்ரீஅனுமன் நுழைந்தார்.

 

                                           நான்காவது ஸர்கம் நிறைவு

Saturday, December 31, 2022



 

பத்ரி விஷால் யாத்ரா 2022

 ஸ்ரீதரன் பலராமன்




 

 

                 சிறுவயது முதலே எங்களது யாத்திரை எல்லாம் திருப்பதியோடு சரி! ஒரு முறை மந்த்ராலயம் சென்று வந்தது உண்டு! மேலும் திட்டமிடும் யாத்திரைகளுக்கு பெரும்பாலும் ஏதேனும் தடங்கல்கள் வருவதும் வழக்கம். மணமாகி சுமார் ஆறு அல்லது ஏழு வருடங்கள் கழித்து LFC ல் திருவனந்தபுரம் மட்டும் சென்று வந்தது உண்டு. மற்ற LFC எல்லாம் திருப்பதி மட்டுமே. 2005ல் டில்லி சென்றது , பின் அம்மாவுடன் காரில் பாண்டிச்சேரி சென்றது போன்ற விதிவிலக்குகள் உண்டு.

 

             பின் 2015ல் மே மாதத்தில், அரை மணி நேரத்தில் முடிவெடுத்து , இரு தினங்களில் கிளம்பி, உடுப்பி மற்றும் சுற்றியிருந்த இடங்களைப் பார்த்து வந்ததும், பின் தொடர்ச்சியாக அந்தமான் மற்றும் காசி பயணங்களும் சட்டென்றே கிடைத்தன.  காசி யாத்திரையில் உடன் வந்த உறவினர் மூலம் இந்த பத்ரி யாத்திரையைப்பற்றி கேள்விப்பட, மனைவியின் பள்ளித் திறப்பும் ஒத்துப்போக, மே மாதம் முடிவெடுத்து முன்பணம் செலுத்திவிட்டோம். என் இரண்டாவது தமக்கையின் கணவரும் உடன் வர , பயணம் கரூரிலிருந்து காரில் இனிதே 24ம் தேதி ஜூன் மாதம் அன்று துவங்கியது. பெங்களூர் சென்று, அங்கிருந்து விமானம் மூலம் 26 ம் தேதி டெஹ்ராடூன் சென்று, பின் ஹரித்வாரிலிருந்து 27ம் தேதி பேருந்து மூலம் பத்ரி செல்வதாக திட்டம்.

 

 இன்பத்தில் துன்பம், துன்பத்தில் இன்பம், இறைவன் வகுத்தது.

 24/06/2022 வெள்ளிக்கிழமை

             திட்டமிட்டபடி, 24ம் தேதி, என்னுடைய காரில் நாங்கள் மூவரும் கரூரிலிருந்து காலை எட்டு மணிக்கு கிளம்பினோம். ஃப்ளாஸ்கில் காப்பி மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு வழியில் காலை உணவு எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்று திட்டம். நாமக்கள் டோல் தாண்டும் போது, கியர் விழுவதில் சற்று சிக்கல் ஏற்பட்டது. ( இரண்டு தினங்கள் முன்பே செர்வீஸ் சென்டரில் காரைக்கொடுத்து சரி பார்த்திருந்தேன்). இருப்பினும் பிரச்சனை தொடர்ந்து இருந்துவர, வழியில் எதாவது மெக்கானிக் ஷாப் கிடைக்குமா என்று பார்த்தவண்ணம் வண்டியைச் செலுத்திக்கொண்டிருந்தேன். நேரம் ஆக ஆக, க்ளட் லீவர் அழுத்துவதிலும், அது ரிலீஸ் ஆவதிலும் சிக்கல் அதிகமாகிக்கொண்டிருந்தது. ராசீபுரம் தாண்டியதும் ஒரு டீசல் ஆட்டோ வொர்க்ஷாப் அருகில் வண்டியை நிறுத்தி விசாரிக்க, அருகில் ஒரு கடை இருப்பதாகவும் அங்கு பார்க்குமாறும் சொன்னார்கள். சரி என்று வண்டியில் அமர்ந்து கிளப்ப முயல, வண்டி ஒரு அடி கூட நகரவில்லை. 

 

                  அப்படியே நிறுத்திவிட்டு, இறங்கிச்சென்று பார்க்க, கடை உட்புறம் தாளிடப்பட்டிருந்தது. மீண்டும் கலக்கத்துடன் அருகில் விசாரிக்க, போர்டில் இருக்கும் எண்ணுக்கு போன் செய்யும்படி சொன்னார்கள், உள்ளிருந்து ஒரு மெக்கானிக் வந்து விஷயத்தைக் கேட்டு, அவரும் வண்டியை எடுக்க முயன்றார். அவருக்கும் பெப்பே காட்டியது கார். சீட்டுக்கடியில் படுத்துப் பார்த்த அவர், க்ளட்ச் போய்விட்டது  என்றும் சரி செய்து விடலாம் என்றும் சொல்லி, வண்டியை சாலையிலிருந்து மேட்டிலிருந்த அவரது கடைக்குள் தள்ளிச்சென்று நிறுத்தினோம்.


 

                   நான் அரை மணி, ஒரு மணி நேரத்தில் சரியாகிவிடும் என்று நினைத்திருக்க, மாலைதான் கிடைக்கும் என்று சொல்லிவிட்டார். வண்டி நிரம்ப சாமன்களுடன் வண்டி பரப்பிரம்மமாய் நின்றிருந்தது. பெங்களுரிலிருந்த பிள்ளைகளுக்குத் தகவல் தெரிவிக்க, சில பல ஆலோசனைகளுக்குப் பிறகு, வண்டியை அங்கேயே விடுவதென்றும், வேரு ட்ராப் டாக்சி பதிவு செய்து, பயணத்தைத் தொடரவும் முடிவு எடுக்கப்பட்டது. கார் வருவதற்கு ஒரு மணி நேரம் ஆகுமென்றார்கள். பசி வேறு. காலை பத்து மணியை நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது. மெக்கானிக் நாற்காலிகள் தர அங்கேயே அமந்து ஃப்ளாஸ்கில் இருந்த காப்பியைக் குடித்து சமாளித்தோம். பதினொன்றை மணி சுமாருக்கு கார் வர, வண்டியிலிருந்த சாமான்களை புது வண்டியில் மாற்றி , அரை மனதாய் வண்டியை அங்கேயே விட்டு விட்டு பயணத்தைத் தொடர்ந்தோம். 

               கார் பழுதானது துன்பமென்றாலும் சரியாக, மெக்கானிக் கடை முன்பு நின்றுபோனது ஆண்டவனின் கருணையன்றி வேறென்னவாக இருக்க முடியும்? ஆக, இன்பத்தில்  துன்பம், துன்பத்தில் இன்பம் , இறைவன் வகுத்தது என்பதில் எந்த வித சந்தேகமும் இல்லை!                                        

                               சேலத்தில் மதிய உணவு முடித்துக்கொண்டு, மாலை ஐந்து மணி அளவில் மகனின் வீடு சேர்ந்தோம். மூன்று வருடங்களுக்குப் பிறகான பெங்களூர் பயணம். காலி மனைகள் எல்லாம் வானுயர வீடுகளாக மாறியிருந்தன. 

                             பத்ரிநாத் பயணத்தின் சிக்கலே என்ன உடை எடுத்துச்செல்வது என்பதுதான். தட்பவெப்ப நிலையை நோக்கினால், இரவு பத்து டிகிரி அளவிலும், பகல் பொழுது பதினாறு பதினேழு டிகிரி அளவிலும் இருக்குமென்பதால் ஸ்வெட்டர், மஃப்ளர், உள்ளே அணிய warm clothes, ஷூ, wollen socks  இத்யாதிகள் பெட்டியை நிரப்பிவிட்டன. மற்றபடி தினப்படிக்கான துணிகள், மடிக்க மடிக்கத் துணிகளாய் இரண்டு பெரிய பெட்டிகள் தயார். கேபின் பெட்டிகள் இரண்டு. பத்து நாட்களுக்கான மாத்திரை மருந்துகள், ஃபோனுக்குத் தேவையான உபகரணங்கள், ஆக ரொம்பவும் கனமாகத் தயாராகியிருந்தோம். நாளை சனி கழிந்து, ஞாயிறு காலை பத்து மணிக்கு விமானம். வீட்டிலிருந்து விமான நிலையம் செல்ல ஒரு மணி நேரத்திற்கு மேலாகும் என்பதால் காலை ஆறரை மணிக்கே கிளம்ப வேண்டும். சனிக்கிழமை முழுவதும் விருந்தாளிகளுக்கு நடுவே பேக்கிங் வேலையும் நடந்தது. இளைய மகன் சென்சார் செய்து சில பொருட்களை விலக்க, கனம் கொஞ்சம் குறைந்தது.  ஸ்னாக்ஸ் எதுவும் வேண்டாம் என இருந்தாலும், இறுதியில் சம்பந்தி கொண்டுவந்திருந்த உப்புட்டுவும் மிக்சரையும் எடுத்துக்கொண்டோம்.

 

                      ஞாயிறு காலை, 26/06/2022, இரு மகன்களுடனும் விமான நிலையம் கிளம்பினோம்.  அக்காவின் கணவர் தன் மகன் வீட்டிலிருந்து நேரடியாக விமான நிலையம் வந்து சேர்ந்தார்.  விமான நிலையத்தில் பர்கர் உண்டு காலை சிற்றுண்டி முடிக்க, பிள்ளைகளிடம் விடை பெற்று நிலையம் உள்ளே சென்றோம். செக் இன், செக்யூரிடி எல்லாம் முடிந்து போர்டிங் ஏரியா சென்றடையும் போது போர்டிங் ஆரம்பம் ஆகிவிட்டிருந்தது. பயண மேலாளர் சொல்லியிருந்தது போல் எங்கள் பயணக் குழுவைச் சார்ந்த இருபதுக்கும் மேற்பட்டவர்கள் உள்ளே இருந்தனர். சரியான் நேரத்தில் விமானம் புறப்பட்டது. இது மூன்றாவது முறையானதால், (முதலில் அக்கா மகனின் திருமணத்திற்காக கல்கத்தா, பின் அந்தமான்) பெரிதும் அலட்டிக்கொள்ளவில்லை. பயண நேரம் சுமார் மூன்று மணி நேரம்.

 

                       டெஹ்ராடூனில் இறங்கி, பெட்டிகளை எடுத்துகொண்டு, அங்கிருக்கும் இருக்கைகளிலேயே அமர்ந்திருக்கும்படி ஏற்கனவே அறிவுருத்தப்பட்டிருந்ததால், சென்னையிலிருந்து பயண மேலாளரும் மற்றும் பயண உறுப்பினர்களும் வரும் வரை விமான நிலையத்தின் அப்பகுதியிலேயே இருந்தோம். எல்லோரும் அவரவர் உணவுப்பொட்டலத்தைப் பிரித்து பிசியாக, எதுவும் கொண்டுவந்திராத எங்களுக்கு சம்பந்தி கொண்டுவந்திருந்த உப்புட்டுவும் மிக்சரும் கொஞ்சம் பசியாற்றின. ஒருவருக்கொருவர் அறிமுகம் ஆகி சென்னை நண்பர்களுக்காகக் காத்திருந்தோம்.

 

               


             

         சுமார் மூன்று மணிக்கு சென்னை விமானம் வந்து சேர, அனைவரும் விமான நிலையம் விட்டு வெளியேறி, ஹரித்வார் செல்ல பேருந்துக்காகக் காத்திருந்தோம், சரியான வெயில் கொளுத்திக்கொண்டிருந்தது. இங்கும் அங்கும் அலைகழிக்கப்பட்டு, பெட்டிகளை இழுத்துக்கொண்டு சாலையேறி , பேருந்துக்குள் பெட்டிகளை ஏற்றிவிட்டு, இருக்கைக்குச் சென்றால் , எப்பொழுதும் எங்கள் ராசியான கடைசி வரிசையே காத்திருந்தது. வெக்கையில் வியர்த்து வடிய, வண்டி ஓடும் பொழுது மட்டுமே காற்று வந்தது. சுமார் ஒரு மணி நேரத்தில் ஹரித்வார் தங்குமிடம் வந்தடைந்தோம். நீ முந்தி, நான் முந்தி என பெரும்பாலானோர் அறைகளைப் பெற்றுச்செல்ல, எங்களுக்கு கிடைத்த அறையில் வெஸ்டர்ன் டாய்லட் இல்லாததால், மீண்டும் மேலாளருடன் போராடி, பக்கத்துக் கட்டிடத்தில் க்ரவுண்ட் ஃப்ளொராக வெஸ்டர்ன் டாய்லட்டுடன் அறை கிடைத்தது.  அரை மணி நேரத்தில் சிரம பரிகாரம் செய்துகொண்டு, கங்கா ஆரத்தி பார்க்க தயாராகும் படி அறிவுருத்தப்பட்டோம். ஆட்டோவிற்கு ஆறு பேர், ஆட்டோவிற்கு 600 ரூபாய் என பேசி விடப்பட்டது. திரும்ப அதே ஆட்டோவில் வர வேண்டும். ஆட்டோ டிரைவரின் ஃபோன் நம்பர் மற்றும் வண்டி எண்ணைக் குறித்துக்கொண்டு, ஹரி கா போடி என்னும் அந்த இடத்தில் ஆரத்தி பார்ப்பதற்காக கங்கைக் கரையோரமாக நடக்கத் தொடங்கினோம். நீரோட்டம் இல்லாத கங்கை நதி. பலரும் குளித்துக் கொண்டிருந்தார்கள், கரையெங்கும் கடைகள். கிட்டத்தட்ட இரண்டு கிலோ மீட்டர் நடந்து ஆரத்தி நடக்கும் இடத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். திரும்ப அதே தூரம் நடந்து வந்து ஆட்டோ பிடிக்கவேண்டும். மனைவியின் மூட்டு வலியும், புது ஷூவும் கொடுத்த தொந்திரவுடன் மெதுவாக ஆரத்தி நடக்கும் இடம் வரை நடந்து அந்தப்பாலத்தில் ஏறினோம். 

 

              அங்கிருந்து பார்க்கும்போதுதான் கங்கையின் ப்ரவாகம் தெரிந்தது. சுழித்து பெரும் வேகத்துடன் சென்று கொண்டிருந்த கங்கையாற்றின் நீர் பிரித்துவிடப்பட்டு, Back water canal  போல் நாங்கள் நடந்து வந்த இடம் இருந்தது.

 






                       

                    பாலத்தின் மீது சற்று நேரம் நின்று கொண்டிருந்துவிட்டு, ஆரத்திக்கு இன்னும் நேரம் ஆகும் என்பதாலும், நடப்பதில் சிறிது சிரமம் இருந்ததாலும், கூட்டம் திரும்புவதற்குள் ஆட்டோவிற்குத் திரும்பிவிட வேண்டும் என முடிவு செய்து திரும்ப ஆரம்பித்துவிட்டோம். சிறிது நடக்கவும், சிறிது அமரவுமாக ஒரு வழியாக ஆட்டோ இருக்குமிடம் வந்து சேர்ந்தோம். கரையிலேயே அமர்ந்திருந்தோம். எதிர்க்கரையில் ஒவ்வொரு துறையிலும் சிறிய அளவில் ஆரத்திகள் நடந்தன.

 





 

             இரவு ஏழேகால் மணிக்கும் கூட வெளிச்சம் இருந்தது. உக்கிரம் அதிகமாக இருந்தது. தண்ணீர் பாட்டில் பாட்டிலாக உள்ளே சென்று கொண்டிருந்தது.  ஆட்டோ கிளம்புமுன் Slice வாங்கி தைரியமாகக் குடித்தோம். எல்லாம் பத்ரி நாராயணன் விட்ட வழி! இருமல் வந்தால் பாதுகாக்க Coffsils பட்டை பட்டையாகக் கை வசம் இருந்தது. ஒருவழியாக அறைக்குத் திரும்பினோம்.  மீண்டும் காலை ஆறு மணிக்குப் புறப்பட வேண்டும்.

 

                    காலை சீக்கிரம் எழுந்தது, விமானப் பயணம், டெஹ்ரடூனிலிருந்து பஸ் பயணம், மாற்றி மாற்றி அறைகளுக்கு பெட்டிகளை இழுத்துச்சென்றது, புது செருப்பின் கடி இதெல்லாமும் முதல் நாளே படுத்திவிட்டது. ஆரத்தி பார்க்க செல்லாமல் இருந்திருந்தால் கொஞ்சம் ஃப்ரெஷ்ஷாக இருந்திருக்கலாம் என்று தோன்றியது.

             இரவு உணவிற்குப் பிறகு மீண்டும் பத்ரி செல்வதற்காக தனியாக சிறு பெட்டிகள் ரெடி செய்யும் வேலை! ஸ்வெட்டர்கள், ஸாக்ஸ்கள், மஃப்ளர்கள், மூன்று நாட்களுக்கான உடுப்புகள், ஸ்ரார்த்தம் செய்வதற்கான சாமான்கள், மாத்திரைகள், அப்பப்பா….பெரிய பெட்டியிலிருந்து சிறிய பெட்டிகளுக்கு மாற்றி, இது வேண்டும் , வேண்டாம் என முடிவெடுத்து ஒரு வழியாவதற்குள் இரவு மணி பதினொன்றரை ஆகி விட்டது. பெரிய பெட்டிகளை காலை ஒரு பொது அறைக்குள் வைத்துவிட்டுச் செல்ல வேண்டும். நான்கு மணிக்கு அலாரம் வைத்துவிட்டு படுத்துவிட்டோம்.

 

 

27/06/2022 திங்கள் கிழமை

 

                      அலாரம் அடிக்குமுன்பே எழுந்துவிட்டேன். சுடுதண்ணீரின் தேவை இல்லாததால் , குழாய்த்தண்ணீரிலேயே குளித்து தயாராகி , 5.20 க்கு காபிக்கு வந்தால் தீர்ந்துவிட்டது என்று சொல்லி விட்டார்கள். அங்கு ஒரு சண்டை நடந்து மீண்டும் காபி கிடைக்க அரை மணி நேரம் ஆகி விட்டது. எங்களுக்கு இரண்டாம் எண் வண்டி. லிஸ்டில் எங்களுக்கு மீண்டும் கடைசி வரிசையே! மொத்தம் ஐந்து டெம்போ ட்ராவலர்கள். கால் வைக்க இடமில்லாமல் சாமான்கள் கிடக்க இதில் பத்து மணி நேரம் பயணிக்க வேண்டும். பத்ரி நாராயணனைப் ப்ரார்த்தித்துக் கொண்டு பயணம் தொடங்கியது. கிளம்பும் போது மணி காலை ஏழு இருக்கும்.

 

                       எங்கள் வண்டியில் எங்கள்  மூவரைத்தவிர மற்ற பத்து பேரும் கர்நாடகாவைச் சேர்ந்தவர்கள். வண்டி புறப்பட்டதும் ஆரம்பித்த பஜனை நெடு நேரம் தொடர்ந்தது, காலை உணவிற்காக ஓரிடத்தில் நிற்கும் வரை. ஐந்து வண்டிகளும் வரும் வரை அரை மணி நேரத்திற்கு மேல் காத்திருக்க நேர்ந்தது. பொறுமை இழந்து அங்கிருந்த கடையில் டீ ஆர்டர் செய்து சாப்பிடத் துவங்கும் பொழுது எல்லா வண்டிகளும் வந்துவிட்டன. அங்கிருந்த பாலத்தின் நுனியில் வைத்து எல்லோருக்கும் உப்புமா வழங்கப்பட்டது. கையில் தட்டுடன் அனைவரும் வரிசை கட்டி நின்றோம். கூடவே காரத்திற்கு இட்லி மிளகாய்ப்பொடி.  காம்பினேஷன் விளங்காவிட்டாலும் பொடியின் துணையுடன் உப்புமா உள்ளே சென்றது. அருகில் கடைக்குச் சென்று கொண்டிருந்த பைப்பில் இருந்து வழிந்த நீரில் அனைவரும் தட்டுக்களைக் கழுவிக்கொண்டோம்.

                

              பயணம் தொடர்ந்தது. பஜனையும் தான். ஒருபுறம் நெடு நெடுவெனப் பாறைகள். சாலையின் மறுபுறம் கிடுகிடு பள்ளத்தில் அலக்நந்தா ஆறு! வெள்ளை நிறத்தில் வழித்தோடிய நீர். ஜன்னலை விட்டு கண்களை அகற்ற முடியாத அளவு காட்சிகள். மொபைல் காமிரா சிக்கிய காட்சிகளையெல்லாம் பிடித்துக்கொண்டே வந்தது.

 

                                            

 

                     



                    


     







  

  ஐந்து வண்டிகளும் தனித்தனியாக சென்று கொண்டிருந்தன. மணி ஒன்றை நெருங்க, சிறிது ஓய்விற்காகவும், இயற்கை உபாதைகளுக்காகவும் டிரைவரை நெருக்கி வழியில் ஒரு டீக்கடையில் நிறுத்தச் சொன்னோம். அந்தக் கடையில் அனைவருக்கும் ஒரு சக பயணி மசாலா டீ வாங்கிக் கொடுத்தார். களைப்பிற்கு அமுதமாய் இருந்தது. பகல் உணவு எங்கு என்று இன்னும் தெரியவில்லை.




                

            நேரம் இரண்டு மணியைத்தாண்ட, டிரைவர் ஓரிடத்தில் வண்டியை நிறுத்த, மற்ற வண்டிகளும் அங்கே நின்றிருந்தன., மதிய உணவிற்காக அதே போல் சாலையோரத்தில், ஒரு இடத்தில் அனைவரும் ஒன்று கூடினோம். காலியாய் இருந்த ஒரு கடையில் பாத்திரங்களை வைத்துக் கொண்டு                ( சமையல் காரர்கள் கூடவே பயணித்தார்கள். காலியிலேயே ஹரித்வாரில் சமைத்து எடுத்து வந்திருந்தார்கள்.) வாங்கிபாத்தும் தயிர் மாதிரியான சாதமும். தயிர் சாதம் சுத்தமாக இறங்கவில்லை. பாறையிலிருந்து ஒரு பைப் வழியாக ஜில்லென்று நீர் வழிந்து வர அனைவரும் அதில் கை கழுவி, பாட்டிலில் பிடித்துக் குடித்தோம். எங்கள் வண்டி டிரைவர் ஆனந்தமாக குளியல் போட ஆரம்பித்து விட்டார்.

   


            

 

   

 

 

               






       நேரம் பகல் மூன்று மணியைத் தாண்டியிருந்தது. இரவுக்குள் பத்ரி செல்லவேண்டும் என்பது திட்டம் ஒருவழியாய் டிரைவர் குளித்து முடித்து வண்டியை எடுத்தார். மீண்டும் மலைகளும் எதிரே பாய்ந்து வந்து கொண்டிருந்த அலக்நந்தாவும் வண்டிக்குப் பின்னே ஓடிக்கொண்டிருந்தன. கர்ணப் ப்ரயாகை, ருத்ரப்ரயாகை, தேவப் ப்ரயாகை எங்கும் நிற்கவில்லை. இருட்டுவதற்குள் பத்ரி சென்றடைய வேண்டும் என்பதே நோக்கமாக இருந்தது. மாலை ஆறு மணி அளவில் ஜோஷீமட்டைக் கடந்துவிட்டோம். அங்கும் நிற்கவில்லை. அங்கிருந்து இன்னும் கிட்டத்தட்ட 45 கிலோமீட்டர் செல்லவேண்டும். ஜோஷீமட்டிலும் வெப்பநிலை அதிகமாகத்தான் இருந்தது. வேறு வண்டிகளையும் உடன் காணவில்லை. அதற்குள் வண்டியின் ட்ரைவர், பாதையில் நின்றிருந்த இன்னொரு வண்டிக்கு உதவுவதற்காக கிட்டத்தட்ட அரை மணி நேரம் வழியில் நிறுத்திவிட்டார். பின் கிளம்பி பத்ரி வரும்போது இருட்டிவிட்டது. மணி எட்டைத் தாண்டிவிட்டது. கீதா மந்திருக்கு வரவும் என்று மொட்டையாக டூர் மேனேஜர் போனில் சொல்லிவிட்டார். இருட்டில் சாமான்களை வைத்துக்கொண்டு வழி தெரியாமல் தவித்துக் கொண்டிருந்ததால், மேனேஜரை போனில் அழைத்துத் திட்டிவிட்டேன். யாரையாவது அனுப்பி அழைத்துச்செல்ல வேண்டும் என சத்தம் போட்டுக்கொண்டிருக்கும்போதே உடன் வந்தவர்கள் எல்லாம் ஏதோ பாதையில் செல்லத் தொடங்க, பெட்டிகளை இழுத்துக்கொண்டு நாங்களும் நடந்தோம். எங்களுக்கு முன்பே பலரும் வந்திருந்து அறைகளைப் பெற்று செட்டில் ஆகி விட்டிருந்தனர். எங்களுக்கு கிடைத்த அறை மீண்டும் முதல் மாடியில் இருந்தது. படிக்கட்டுகளும் உயரமாக இருந்தது. இன்னும் இரண்டு நாட்கள் இதில் ஏறி இறங்க வாய்ப்பே இல்லாததால், மீண்டும் மேனேஜருடன் போராடி, பக்கத்தில் க்ரவுண்ட் ஃப்ளோரில் அறை கிடைத்தது. வசதியான அறையாகவும், ஹீட்டர் வசதியுடனும் இருந்தது. தரையில் வெறும் கால் வைக்க முடியாத அளவு ஜில்லென்றிருந்தது.










 

              காபிக்காக கடைவீதியில் அலைந்தோம், ஒரு கடையில் இல்லையென்று சொல்லிவிட்ட பிறகு ஒரு பையன் மனது வைத்து மூன்று காபி போட்டுக் கொடுத்தான். (மெஷின் தான்). இரவு உணவு தயாராக பத்தரைக்கு மேல் ஆகுமென்றதால், பக்கதிலிருந்த ஹோட்டலில் காத்திருந்து இரண்டு ரொட்டியும் க்ரேவியுடன் சாப்பிட்டுவிட்டு வந்து படுத்துவிட்டோம். ஸ்வெட்டர், மஃப்ளர் என்ற ஃபுல் ஜோருடன் தான் படுக்க முடிந்தது. காலை ஸ்ரார்த்தம் எட்டு மணிக்கு என்றும் அங்கிருந்த சுடுதண்ணீர் தொட்டியில் குளித்து விட்டுத் தொடங்கலாம் என்றும் சொல்லியிருந்தார்கள். காலை சந்திப்போம்.

 

28/06/2022 செவ்வாய்க்கிழமை:

 

                          காலை ஆறு மணிக்கு சூடாகக் காபி கிடைத்து. மாமாவிற்கும் சற்று உடல் நலக் குறைவு இருந்ததாலும், குளிர் அதிகமாக இருந்ததாலும், அறையிலேயே குளித்து, ஸ்ரார்த்தத்திற்கு ரெடியாகி விட்டோம். ஏழரை மணி சுமாருக்கு நண்பர் வழி காட்ட, ஸ்ரார்த்தம் செய்யும் இடத்திற்கு நடக்கத் தொடங்கினோம். சாலை இறக்கமாகச் சென்றது. சிறிது தூரத்திலேயே பத்ரிநாராயணனின் கோபுர தரிசனம் கிடைத்தது.சாலையின் முடிவில் அலக்னந்தா பாலத்தில் நடக்கத் தொடங்கும்போதே கோயிலைப் பார்த்துக்கொண்டே நடந்தோம். கீழே அலக்நந்தா சுழித்துக்கொண்டு வேகமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தாள். நண்பரை பின் பற்றியவாறே சுடுதண்ணீர் குளங்களைத்தாண்டிச் சென்று நதிக்கரையில் அமர்ந்தோம். பலர் ஏற்கனவே அங்கு அமர்ந்திருந்தனர். இடம் பார்த்து நானும் மாமாவும் அமர்ந்துகொண்டோம். ஒரு பண்டா அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் செய்திருந்தார். மனைவி படிக்கட்டில் அமர்ந்துகொண்டார். எதிரில் அர்ஜுன பர்வதம் தெரிந்தது. அதன் பின்னே சற்றே பனி படர்ந்த சிகரங்கள் தெரிந்தன.  ஸ்ரார்த்தம் ஆரம்பிக்கும் முன்னரே நல்ல வெயில் வந்து விட்டது, சுள்ளென்ற வெய்யில் முதுகையும் தலையையும் பதம் பார்த்தது. சுமார் மூன்று மணி நேரம் வெயிலிலேயே இருக்க வேண்டியிருந்தது. இரவு இருந்த குளிருக்கும் இப்போது அடிக்கும் வெயிலுக்கும் சம்பந்தமே இல்லாதிருந்தது.  திரும்ப  வரும் வழியில் மாமாவிற்கு சற்று தலை சுற்றல் வந்து விட்டது. மெதுவாகப் பாலத்தைக் கடந்து வந்து அங்கிருந்த பென்ஞ்சில் அமர வைத்தோம். பிறகு ஒரு டோலியை அமர்த்தி தங்குமிடம் அழைத்து வந்தோம். பசியினாலும், வெயிலில் அமர்ந்திருந்ததாலும் மயக்கம் வந்துவிட்டிருந்தது. மதியம் வெறும் மோர் சாதம் மட்டுமே உண்டார். எங்களுக்கு கீதா மந்திரில் சாப்பாடு.




                                                                                                

                               

              

                       மதிய உணவிற்கு சமயத்தில் பயண நிகழ்வுகளில் சிறிது மாற்றம் செய்து அறிவித்தார்கள். அன்று மதியமே மானா ( இந்தியாவின் இறுதி கிராமம்) விற்குச் செல்ல இருப்பதாகவும் விருப்பமிருப்பவர்கள் அவரவர் வந்த வண்டியிலேயே ஏறிக்கொள்ளும்படியும் சொன்னார்கள். பத்ரியிலிருந்து சுமார் இரண்டு கிலோமீட்டர் தூரத்தில் உள்ள இடம். அங்கு தான் சரஸ்வதி ஆறு கிளம்பும் இடமும், சரஸ்வதி கோயிலும், பீம் கா புல்( பாலம்), கடைசி டீக்கடையும், கணேஷ் குஃபா வும் இருந்தன. மாமா வரவில்லை என்று சொல்லிவிட்டதால் நானும் மனைவியும் மற்றவர்களுடன் சென்றோம். அன்று மாலை பத்ரி நாராயணின் தரிசனம் இருந்தது. சகஸ்ரநாம படனுக்கு ஆன் லைனில் டிக்கட் புக் செய்திருந்தோம் ஆகவே மாலை நான்கு மணிக்குள் திரும்ப வேண்டும். மேலும் மறு நாள் காலையே பத்ரியிலிருந்து கிளம்ப வேண்டும். மானாவில் இரண்டு கிலோமீட்டர் மலைப்பாதியில் நடக்க வேண்டும் என்று சொன்னதால், சிறிது தயக்கம் இருந்தாலும் அதுவரையாவது போய்ப்பார்ப்போம் என்ற் முடிவுடன் பஸ்ஸில் ஏறிவிட்டோம்.

 

மானா இந்தியாவின் கடைசி கிராமம்:

 

                          பத்ரிநாத்திலிருந்து சுமார் 2 கிமீ தூரத்தில் அமைந்துள்ளது இந்த இடம்.  மிகவும் குறுகலான பாதையில் இருபுறமும் கடைகளும் வீடுகளும் அமைந்திருக்க கிட்டத்தட்ட 90 சதவிகிதம் சுற்றுலாப் பயணிகளால் நிரம்பிய பாதை. இந்தப் பாதையில் (ஏற்ற இறக்கங்களுடன் ) நடந்து சென்றுதான் கணேஷ் குஃபா, வ்யாஸ் குஃபா, பீம் கா புல் (பாலம்), சரஸவதி கோயில், சரஸ்வதி ஆறு , கடைசி தேநீர்க் கடை எல்லாவற்றையும் பார்க்க வேண்டும். நடக்க இயலாதவர்களை முதுகில் கூடையில் சுமந்து செல்ல வாலிபர்கள் பலர் சுற்றிச் சுற்றி வந்துகொண்டிருந்தனர்.

 

                         நாங்கள் வண்டியில் இருந்து இறங்கும்போதே இவர்கள் சுற்றி வளைத்து விடுகிறார்கள்.  ஹரித்வாரின் ஆரத்தி பார்க்க நடக்க சிரமப்பட்ட கதை ஞாபகம் வர, நாங்கள் ரிஸ்க் எடுக்கத் தயாராக இல்லை. ஒருவருக்கு இரண்டாயிரம் என ஆரம்பித்து, பல பேரங்களுக்குப் பிறகு இருவர் தலா ஆயிரத்து இருநூறு ரூபாய்க்கு ஒத்து வர கூடையில் அமர்ந்து கொண்டோம். நாங்கள் இருவருமே நல்ல எடை இருந்ததால், மேலும் இருவர் உதவியுடன் அவர்கள் எங்களைத் தூக்கிக் கொண்டார்கள்.

 

                      ஒரு தொங்கும் மூங்கில் நாற்காலியை முதுகில் கட்டிக்கொண்டுள்ளார்கள். அதில் உட்கார சிறு மெத்தை. உட்கார்ந்த பிறகு விழுந்துவிடாமல் இருக்க முன்னே ஒரு கயிறு இரு முனைகளிலும் இழுத்துக் கட்டி விடுகிறார்கள்.



 

                 மனதில் குற்ற உணர்வுடன் தான் நாங்கள் ஏறி அமர்ந்தோம்.  இவ்வளவு கனத்தைத் தூக்கிக் கொண்டு அவர்கள் அந்த மலைப்பாதையில் கூட்டத்தினிடையே நடந்து சென்ற போது, பெரும் தவறிழைத்துவிட்டதாகவே பெரிதும் வருந்தினோம். ஆனால் அவர்களில் வாழ்வாதாரமே இதுதான் என்னும் போது சிறிது  ஆறுதலாக இருந்தது. முதலில் கொண்டு எங்களை இறக்கியது கணேஷ் குஃபா என்னும் இடத்தில். அங்கும் அவர்கள் ஆட்கள் உதவி செய்ய கீழே இறக்கிவிடப்பட்டோம். கணேஷ் குஃபாவில் ஏறி விநாயகரைத் தரிசித்தோம். இங்குதான் விநாயகர் வியாஸர் சொல்லச் சொல்ல மகாபாரதம் எழுதியதாகச் சொல்கிறார்கள்.




 


      இவர்கள் இருவர் தான் எங்களைச் சுமந்து வந்தவர்கள். முகமெல்லாம் இரத்தம் போல் சிவந்து பார்க்கவே மனம் கனத்தது.

                                                  

              மீண்டும் ஒரு மேடான இடத்தில் ஏற வைத்து எங்களைச் சுமந்துகொண்டார்கள். இப்போது செல்வது சரஸ்வதி கோயில், பீமன் பாலம், சரஸ்வதி ஆறு, மற்றும் இந்தியாவின் கடைசி தேநீர்க்க கடை ஆகியவற்றைப் பார்க்க. வழியெங்கும் நடந்து வந்துகொண்டிருந்த ஆட்களுள் நுழைந்து நீந்தி, திணறி எங்களைத் தூக்கிச் சென்றார்கள். வழியில் எங்களை வேடிக்கைப் பார்த்த ஆட்கள் எங்கள் குற்ற உணர்வை மேலும் அதிகப்படுத்திக்கொண்டிருந்தார்கள். மீண்டும் ஒரு இடத்தில் இறக்கிவிட்டு மேற்சொன்ன இடத்தையெல்லாம் பார்த்துவிட்டு அந்த இடத்திற்கே திரும்பி வரச் சொல்லிவிட்டார்கள். கடைசி தேநீர்க்கடையைத் தாண்டிச் செல்ல வேண்டாம் என்றும் சொல்லிவிட்டார்கள்.

              சரி என்று சொல்லிவிட்டு, நடந்து செல்லத் தொடங்கினோம்.  அங்கிருந்தே முதலில் கண்ணில் பட்டது இந்தியாவின் கடைசி தேநீர்க்கடை. படிகளில் இறங்கிச்செல்ல, கண்ணில் பட்டது பெருங்காட்சி. எங்கிருந்து வருகிறதென்றே தெரியாமல், சரஸ்வதி ஆறு மலைகுள் இருந்து ப்ரவாகமாய், பெரும் ஓசையுடன் வழிந்தோடிக்கொண்டிருந்தது.

 



         

      


         



                                                                                





    













           
                      

                  

           






               கடைசி படம்தான் பீமன் பாலம் எனப்படுகிறது. பெரிய பாறையை ஆற்றின் குறுக்கே போட்டு பாண்டவர்கள் கடந்து செல்ல உதவியதாகக் கூறப்படுகிறது. மிகப் பெரிய பாறை அசால்டாக நதியின் இரு கரைகளுக்கிடையே கிடந்தது. அதன் மேல் கட்டியுள்ள பாலத்தின் இப்போது நடந்து வருகின்றோம். கடைசி தேநீர்க்கடையையும் தாண்டி சிறிய சாலை சென்று கொண்டிருந்தது. அதில் சிலர் சென்று வந்துகொண்டிருந்தாலும், எங்களைப் போக வேண்டம் என்று சொல்லியிருந்ததால் நாங்கள் திரும்பிவிட்டோம். மேலும் சில படங்கள்.





 பீமன் பாலம் 





  கடையைத் தாண்டிச் சென்ற சாலை.


 தூரத்திலிருந்த கட்டிடம்.

 

                        மீண்டும் சிந்துபாத் கிழவன் கதையாக நாங்கள் முதுகில் ஏறிக்கொள்ள, எங்களைச்சுமந்து கொண்டு அந்த இளைஞர்கள் கூட்டத்தில் புகுந்து நெளிந்து எங்களை எங்கள் வண்டி நின்றிருந்த இடத்திற்கு கொண்டுவந்து சேர்த்தார்கள். முகமெல்லாம் ரத்தச் சிவப்பாகி அவர்களைப் பார்க்கவே மிகவும் கஷ்டமாக இருந்தது. பேசிய வாடகைக்கு மேலே கொடுத்ததில் அவர்களுக்கு சந்தோஷம். இந்த சவாரியை நம்பியே அங்கே பலர் வாழ்க்கை நடத்திக்கொண்டிருந்தனர். நடந்து சென்றவர்களும் எங்களைப் போல் டோலியில் சென்றவர்களும் ஒருவர் பின் ஒருவராக வந்து சேர, மீண்டும் பத்ரிநாத் வந்து சேர்ந்தோம். மாலை இறைவனைக் காணச் செல்ல வேண்டும்.






28 06 2022 செவ்வாய்க்கிழமை மாலை:

 

               பஸ்ஸிலிருந்து திரும்பி அறைக்கு நடந்து வரும் வழியில், பூமாவிற்குப் பிடித்தமான ஜிலேபி ஒரு கடையில் சூடாகக் கிடைத்தது. அறையில் மாமா தூங்கி எழுந்திருந்தார். உடல்நிலை சற்று சீரானதாகச் சொன்னார். ஐந்தரை மணிக்கு கோவில் வளாகத்தில் எங்களைக் காத்திருக்கச் சொல்லியிருந்தார்கள். ஆன்லைன் டிக்கட்டை எடுத்துக் கொண்டு கோவிலை நோக்கிச் சென்றோம். குபேரனிடம் வைத்து வாங்குவதற்கான  காசுகளை எடுத்துக் கொண்டோம். ஸ்வாமிக்கு நிவேதனம் செய்ய கடையில் ப்ரசாத டப்பாக்கள் வாங்கிக்கொண்டோம். கோவிலுக்கு வலதுபுறம் ஒரு சிறிய பாதையில் சென்று, டிக்கட்டைக் காட்டி, கோவிலுக்கு உள்ளே சென்றோம். எங்கள் தரிசன நேரம் மாலை 6.45க்கு. எங்களது முந்தைய தரிசனத்திற்கான வரிசை நின்றிருந்தது. நாங்கள் அங்கேயே அமர்ந்து கொண்டோம். எல்லாக் கோவில்களையும் போல், இங்கும் வெளி வரும் வாசல் வழியாக, முறையின்றி ஆட்கள் உள்ளே சென்று வந்து கொண்டிருந்தார்கள். காமிரா உபயோகப் படுத்தக்கூடாது என்று அறிவுப்பு செய்து கொண்டிருந்தாலும் எல்லோரும் எடுத்ததால், நானும் சில ஃபோட்டோக்கள் எடுத்தேன். சிலர் பஜனை செய்ய ஆரம்பித்தார்கள். நான் சகஸ்நாமம் டவுன்லோடு செய்து சொல்ல ஆரம்பித்தேன். எங்களுக்கான தரிசன வரிசையின் அறிவுப்பு வந்ததும் வரிசையில் நின்று கொண்டோம். நான் வரிசையில் நின்றபடியே சகஸ்ரநாமம் படித்துக்கொண்டிருந்தேன். மெதுவாக நகர்ந்த வரிசையில், எங்களுடன் முடிந்த பேட்சில், நாங்கள் கடைசியாக நுழைந்ததால், ஏற்கனவே பலர் அமர்ந்துவிட்டார்கள். நாங்கள் ஓரமாக நின்று கொள்ளத்தான் இடம் இருந்தது. முழுவதுமாகப் பார்க்க இயலவில்லை.

                 டிக்கட் வாங்கியவர்கள் பெயரை எல்லாம் படித்த பிறகு சகஸ்ரநாமம் மைக்கில் சொல்ல ஆரம்பித்தார்கள். ஆகவே மீண்டும் ஒருமுறை சகஸ்ரநாமம் சொல்லும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. பாராயணம் முடிந்ததும், எல்லோருக்கும் அருகே சென்று தரிசனம் செய்யும் பாக்கியம் கிடைத்தது. கொண்டு சென்றிருந்த பணத்தையும், ப்ரசாதத்தையும் இறைவன் முன் வைத்துக் கொடுத்தார்கள். மனம் நிறைந்த தரிசனம் கிடைத்தது. பின் கடைவீதியில் ஸ்வாமி படங்களும், சில பொருட்களும் வாங்கிக்கொண்டு அறைக்குத் திரும்பினோம். காலையில் மீண்டும் கிளம்ப வேண்டியிருந்ததால், ஓரளவு பேக்கிங் செய்துகொண்டோம். காலை எட்டு மணிக்கு கிளம்புவதாக இருந்ததால், மீண்டும் ஒருமுறை காலையில் தரிசனத்திற்கு முயலலாம் என்று நினைத்துக்கொண்டு படுத்துவிட்டோம்.

 

மாலை தரிசன போட்டோக்கள்:



 


                                    


  

 















    









29/06/2022 புதன் கிழமை:

                      

                            காலை ஐந்து மணிக்கெல்லாம் எல்லோரும் எழுந்து விட்டோம். குளித்து தயாராகும் பொழுது ஆறு மணி ஆகிவிட்டது. எட்டு மணிக்குக் கிளம்புவதற்குள் ஒரு நடை கோயில் வாசல் வரை சென்று வந்து விடலாம் என மூவரும் கிளம்பிவிட்டோம். பாவாவும் ஃப்ரெஷ்ஷாக இருந்தார். அந்தக் குளிரில் ஸ்வெட்டர் மஃப்ளர் சகிதம், கடைவீதி வழியாக அலக் நந்தா பாலத்தைக் கடந்து கோயிலின் முன் சென்றோம். நல்ல பனி விழுந்து கொண்டிருந்தது. ஆற்றில் நீரின் வேகம் நேற்றைவிட அதிகமாக இருந்தது. சுற்றிலும் இயற்கை வெகு ரம்யமாக இருந்தது. கோயிலின் முன்னே நின்று சில புகைப்படங்கள் எடுத்துக்கொண்டோம். சுமார் அரை மணி நேரம் அங்கே இருந்துவிட்டு அறைக்குத் திரும்பினோம். காலை சிற்றுண்டியாக பொங்கல் செய்திருந்தார்கள். பாவா வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டார். உணவு முடித்து மீண்டும் சுமைகளைத் தூக்கிக்கொண்டு அறையைக் காலி செய்துவிட்டு கீதா மந்திரின் வாசலில் வந்தமர்ந்து கொண்டோம். நான் மட்டும் மருந்துக்கடை தேடிச் சென்று இருமல் டானிக் வாங்கி வந்தேன். நானும் பூமாவும் Cofsils சாப்பிட்டுக்கொண்டே இருமலை சமாளித்த வண்ணம் இருந்தோம். ஆகவே இருமல் டானிக் வாங்கி வந்துவிட்டேன்.

 

                  நேரம் ஆக ஆக, மூடு பனி அதிகமாக ஆரம்பித்தது. சில்லென்று சிறு தூறல்களும் விழுந்தவண்ணம் இருந்தன. டோலி தூக்கும் ஆட்கள் மூலம் பெட்டிகளை வேன் ஏறும் இடம் வரை கொண்டு வர ஏற்பாடு செய்துவிட்டோம். (100 ரூபாய்). வேனிற்காக காத்திருக்கும் நேரத்தில் தூறல்கள் அதிகமாக விழுந்தன. மூடுபனியும் அதிகமாக இருந்தது. அங்கு ஸ்வெட்டர் , ஷால் விற்கும் ஆட்கள் அதிகமாக இருந்தனர். நன்றாக இருந்ததால் நாங்களும் மூன்று ஷால்கள் வாங்கினோம். ( அதில் ஒரு வாலிபனிடம் நான் அரசியல் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். ஆகவே அதற்காக அவனிடம் ஒன்றும் வேறொருவனிடம் இரண்டும் வாங்கிக்கொண்டோம்) . பெட்டிகளில் வைக்க இடம் இல்லாததால், ஒரு ப்ளாஸ்டிக் கவரின் போட்டு வாங்கிக் கொண்டோம். வேன் வரவும் முன்பு போலவே கடைசி சீட்களில் அமர்ந்துகொண்டோம் நல்ல மூடு பனி. 50 அடிக்கும் மேல் எதுவும் தெரியவில்லை. வண்டி மெதுவாக நகர்ந்தது.

 

காலையில் எடுத்த சில படங்கள்:
















 

 

              வேனில் இருந்த பெங்களுர்க்காரர்கள் பஜனை செய்ய ஆரம்பித்துவிட்டனர். பயணம் பாதுகாப்பாக இருக்க இறைவனை வேண்டியவண்ணம் பாடல்கள், சுலோகங்கள் சொல்லிக்கொண்டு வந்தனர். மூடி பனியும் நன்றாகக் குறைந்துவிட்டிருந்தது. வண்டி சற்று நேரத்திலேயே அனுமன் சட்டி எனும் இடத்தில் நின்றது. அங்கே அனுமனின் கோயில் ஒன்று இருந்தது. அனுமன் சாலீஸா சொல்லியவண்ணம் அங்கே தரிசனம் சிறப்பாக செய்தோம். சில படங்கள்;













        
          

                                                     

 

இங்கிருந்து கிளம்பி ஜோஷீமட் நோக்கிப் பயணம். இடையில் இன்னுமொரு இடத்தில் நின்றோம். இது விஷ்ணுப்ரயாகை. இங்கு அலக்நந்தா நதியும் தவுளிகங்கா நதியும் கலக்கும் இடமாகும். இங்கு எடுத்த சில படங்கள்:

 

       




















                         

                              


 

 

                    பத்ரியிலிருந்து குளிர் இங்கு அறவே இல்லை. ஸ்வெட்டர் போல் போட்டிருந்த பனியன் எரிச்சல் தர ஆரம்பித்துவிட்டது. இன்று பொழுதையும் இதில் தான் கழிக்க வேண்டும். சகித்துக்கொண்டே ஜோஷீமட் நோக்கி மீண்டும் பயணத்தைத் தொடர்ந்தோம்.

 

                    அதிகரித்துக் கொண்டே வந்த வெப்பத்தினூடேயும், கடைசி வரியின் தொல்லைகளுடனும் ஜோஷீமட்டை வேன் அடைந்தது. வேனிலிருந்து இறங்கி அங்கு புகழ்பெற்ற நரசிம்மர் கோயிலை அடைந்தோம். சிறிது தூரம் நடந்தும், பின் சிறிய படிக்கட்டுக்கள் மூலமும் சற்றே கீழிருந்து கோயிலுக்குள் சென்றோம். நல்ல வெயில். ஹரே ராமா ஹரே கிருஷ்ணா வகைக் கோயில் போல இருந்தது. நமது கற்சிலைகளை பார்க்கும் கம்பீரம் இந்த பளிங்கு சிலைகளைப் பார்க்கும்போது சிறிது குறையத்தான் செய்கிறது. தரிசனம் முடிந்து வேனுக்குத் திரும்பும் வழியில் அங்கு பாத்ரூம் இருப்பதாகத் தெரிந்து ஒரு கூட்டம் செல்ல மனைவியும் அவர்கள் உடன் சென்றார். நானும் என் பாவாவும் அங்கு காத்திருந்தோம். ஒரு மூலையில் நான்கைந்து பேர் தாடி மீசையுடன் அமர்ந்து கஞ்சா அடித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். அப்பொழுது ஒரு குடும்பம் அங்கு வந்து அவர்களுக்கெல்லாம் , பாபா என்று அழைத்துக்கொண்டு பூரியும் சாகுவும் வழங்கிக்கொண்டிருந்தார்கள். சாப்பாட்டு தக்ஷணை வேறு! இந்த விநோத காட்சியை வேடிக்கைப்பார்த்துக்கொண்டிருகையில், மனைவி திரும்பி வர, அங்கு விற்றுக்கொண்டிருந்த ஒருவரிடம் கெப்ரிகாட் பழம் வாங்கிக்கொண்டு வேனில் ஏறினோம். பயணம் தொடர்ந்தது. சில படங்கள்:









             

                                                                                  

 

  தொடர்ந்த பயணம் மாலை நெருங்கும் வேளையில் ருத்ரப்ரயாகைக்கு முன் ஒரு சிறிய ஊரில் நின்றது. எல்லா வேன்களும் வந்திருக்க, இரவு தங்குவதற்காக இடம் தேடிக்கொண்டிருந்தனர். நாங்கள் மூவரும் அங்கிருந்த கடையில் தேநீர் அருந்தினோம். அங்கு இருந்த ஒரு பெரிய சிவன் சிலையில் முன் படங்கள் எடுத்துக்கொண்டோம்.  














பக்கத்திலேயே ஒரு லாட்ஜ் புக் செய்திருப்பதாக அறிந்து அங்கு சென்றோம். முதலில் கிடைத்த ருமில் வெஸ்டர்ன் டாய்லட் இல்லாததால், வேறு அறைக்குப் போராடிக்கொண்டிருனந்தோம். அதற்குள் கூட வந்த ஒரு பயணி மயக்கமடைந்து கீழே விழுந்துவிட, அவருக்கு முதலுதவி அளிக்கப்பட்டது. குழுவில் ஒரு டாக்டர் இருந்ததால் அவர் சிகிச்சை அளித்தார். மேலே ஆகும் கூடுதல் கட்டணத்தைச் செலுத்தி ஒரு AC அறை புக் செய்துகொண்டோம். அதற்குள் மழைத் துளி விழ ஆரம்பித்து விட்டது. முதல் மாடியாததால், அங்கிருந்தவரிடம் கேட்டு, பெட்டிகளை அறைக்கு எடுத்துச்சென்றோம்.  இரவு உணவு அங்கேயே தயார் செய்து வழங்கினார்கள். காலையில் மீண்டும் கிளம்பி ஹரித்வார் செல்ல வேண்டும். நல்ல மழை பெய்யத்தொடங்குமுன் கீழே இறங்கிவிடவேண்டும் என்பதே திட்டம்.

திருப்பிக் கிடைத்த மஃப்ளர்கள்: அறைக்கதவை யாரோ தட்டினார்கள். திறந்து பார்க்க, நண்பர் ஒருவர், இரண்டு மூன்று மஃப்ளர்களும் ஒரு குல்லாவும் இருக்கும் பை உங்களதா? கீழே ரிஷப்ஷனில் உள்ளது என்றார். அப்பொழுதான் பத்ரியில் வாங்கிய மஃப்ளர்கள் ஞாபகத்திற்கு வந்தன. அவற்றைத் தனியாக ஒரு கவரில் வைத்திருந்தோம். அறை தேடிக்கொண்டிருந்த பிரச்சனையில், மழையும் வரவே, கீழேயே மறந்து வைத்துவிட்டு வந்துவிட்டேன். எப்படியோ திரும்பிக் கிடைத்துவிட்டது. எப்படியோ பெட்டிகளில் இடம் தேடி உள்ளே அடக்கி விட்டேன். பாவாவின் தலலைக்குல்லாவும் கிடைத்துவிட்டது.                                                                            

 

 

 

30/06/2022 வியாழக்கிழமை:

 

                            காலையில் இருந்தே நல்ல மழை பெய்துகொண்டிருந்தது. காலை உணவு தயாரானதும், மழையும் சற்று நின்றிருக்க, ஹோட்டலின் முன்பிருந்த பொது இடத்தில் சாப்பிட்டோம். அங்கிருந்த கடையில் சில பிஸ்கட் பாக்கட்டுகள் வாங்கிக்கொண்டோம்.  மாலை வரை பயணம் ஆனதாலும், மதிய உணவு நேரமானால் என்ன செய்வது என்ற கவலையாலும் பிஸ்கட் பாக்கட்களும் தண்ணீர் பாட்டில்களும் வாங்கிக் கொண்டோம். அறையை காலி செய்து கொண்டு வந்து கீழே காத்திருக்க, வேன்கள் தயாரானதும் புறப்பட்டோம். ரிஷிகேஷ் பார்த்துவிட்டு ஹரித்வார் செல்லலாம் என்று சொல்லியிருந்தார்கள். வண்டியிலிருந்த கர்னாடகா குழு தங்கள் பஜனையை ஆரம்பித்திருந்தார்கள்.

 

                         சுமார் ஒரு மணி நேரம் சென்ற வண்டி திடீரென்று நின்றுவிட்டது. ட்ராஃபிக் ஜாம். விசாரித்ததில் வழியில் நிலச்சரிவு என்றும் நேரமாகும் என்றும் சொன்னார்கள்.எங்களுக்கு முன்னே பெரிய லைனில் வண்டிகள் நின்றிருந்தன. சற்று நேரத்தில் பார்த்தால் எங்கள் பின்னாலும் பெரிய லைன் கட்டி வண்டிகள் நின்றிருப்பதைப் பார்த்தோம். வண்டியிலிருந்து இறங்கி சாலையில் அலைந்துகொண்டிருந்தோம். வாங்கியிருந்த பிஸ்கட் பாக்கட்கள் பேருதவியாய் இருந்தன.

 

 பூமாவின் ஃபோனிலிருந்து சில பயணக் காட்சிகள்.( காலை புறப்பட்டது முதல்)

 




 




மதியம் ஒரு மணி சுமாருக்கே வேன் கிளம்பியது. குறுக்குப்பாதைகளிலெல்லாம் பயணித்து ஸ்ரீநகர் என்னும் ஊரை அடைந்தோம். அங்கு ஒரு ஹோட்டலில் மதிய உணவு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. பின் அருகில் ஒரு கடையில் தேநீர் அருந்திவிட்டு மீண்டும் புறப்பட்டோம். வழியில் தாமதம் ஆகி விட்டதால் ரிஷிகேஷ் செல்லாமல் நேராக ஹரித்வார் செல்லலாம் என்று சொல்லிவிட்டார்கள். மீண்டும் அழகிய மலைப்பாதைகளில் பயணம்.

ஸ்ரீநகரில் சில காட்சிகள்:






                                                        

 

இன்று அதிக களைப்படைந்துவிட்டிருந்தோம். ஹரித்வார் எப்போது சென்றடைவோம் என்றாகிவிட்டது.  எங்களது வேன் டிரைவர் ஏற்கனவே சொல்லியிருந்தபடி ரிஷிகேஷில் நிற்காமல் நேராக ஹரித்வார் நோக்கி சென்றுவிட்டிருந்தார். முன் கிளம்பியிருந்த சில வண்டிகள் ரிஷிகேஷில் நின்று விட்டிருந்தாதாக டூர் மேனேஜரிடம் ஃபோன் பேசிய போது அறிந்து கொண்ட, எங்கள் வேனிலிருந்த ஒரு பெண் வண்டியைத்திருப்பி ரிஷிகேஷ் சென்றாக வேண்டும் என்று அடம் பிடிக்க ஆரம்பித்தார். ஆனால் வண்டியில் பெரும்பாலானவர்கள் அதற்கு ஒப்பாததால், நாங்கள் ஹரித்வார் தங்குமிடம் சென்றோம். வழியில் வேன் ட்ரைவர் எங்களை ஒரு கோயிலுக்கு அழைத்துச்சென்றார்.


 

                      பின்பு தங்குமிடம் சேர்ந்ததும், வைத்துச் சென்ற பெரிய பெட்டிகளை சேகரித்துக்கொண்டோம். டூர் மேனேஜர் ஏற்பாடு செய்திருந்த ஹோட்டலில் ஏ சி அறை கிடைக்க, அதிகப்படியான தொகையைச் செலுத்தி அங்கு தங்கிவிட்டோம். நாளை ஹரித்வாரிலும் திதி கொடுக்க இருப்பதால், காலையில் கங்கையில் குளிக்கலாம் என்று சொல்லிவிட்டார்கள். இரவு உணவு தாமதாகும் என்றதால் அருகிலிருந்த சிறு ஹோட்டலில் ( ஆச்சாரின் மைத்துனர் நடத்துவது) தோசை சாப்பிட்டு விட்டு படுக்கச் சென்றோம்.










 

01/07/2022 வெள்ளிக்கிழமை:

                  

                      காலையில் எழுந்ததும் அனைவருக்கும் சேர்ந்தமாதிரி கங்கா ஸ்நானத்திற்கு சங்கல்பம் செய்து வைத்தார்கள். நாங்கள் தாமதமாகச் சென்றதால் தனியாகச் செய்து வைத்தார்கள். பின் ஆட்டோரிக்ஷா வைத்துக்கொண்டு கங்கைக்கு சென்றோம். கங்கையில் சில காட்சிகள்:

       

                            

 

மீண்டும் ஆட்டோவில் தங்குமிடம் திரும்ப, அங்கு திதி செய்ய எல்லா ஏற்பாடுகளும் செய்யப்பட்டிருந்தன. 





திதி முடித்து சாப்பிட்டுவிட்டு அறைக்குத்திரும்பினோம். இன்று மாலை முழுவதும் ஓய்வுதான். நாளை சாப்பிட்டுவிட்டு டெஹ்ராடூன் சென்று விமானம் ஏறவேண்டியதுதான். மாலை நானும் பூமாவும் கடைக்குச்சென்று கங்கைச்சொம்பு கிடைக்குமா என்று தேடினோம். எங்கள் எதிர்பார்ப்பிற்கு ஏற்ப கிடைக்கவில்லை. நதிக்கரைக்குச் சென்றால் அங்கே தண்ணீர் பிடித்து சீல் வைத்துத்தருவார்கள் என்று சொன்னார்கள். எனவே அறைக்குத்திரும்பி விட்டோம். வரும் வழியில் ஒரு கோயிலுக்குச் (மத்வாச்சாரியார் கோயில்) சென்று வந்தோம். யாருமில்லாமல் அமைதியாய் இருந்தது அந்தக் கோயில்.


 




           அறைக்கு வந்ததும் மீண்டும் பெட்டிகளில் துணிகள் அடுக்கும் வேலை ஆரம்பித்தது. சரியான வேலை. ஆட்டைத் தூக்கி மாட்டில் போடும் கதையாக இங்கு, அங்கு என மாற்றி மாற்றி ஒரு வழியாக நாளைப் பயணத்திற்குத் தயாராகிப் படுக்கச்சென்றோம். காலை உணவு முடிந்ததும் வரும் பேருந்தில் ஏறி டெஹ்ராடூன் ஏர்போர்ட் சென்று விமானத்தில் ஏற வேண்டியதுதான். முக்காலுக்கும் அதிகமாக முடிந்து பயணம் சிறு சிறு சலசலப்புகளுடன் நிறைவை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்தது, பத்ரி நாராயணின் கருணையோடு.




                            டெஹ்ராடூன்  விமான நிலையத்தில் நல்ல இருக்கைகள் இருந்தன. காப்பி அருந்தினோம். செக் இன் செய்துவிட்டு, விமானத்தில் அமர்ந்துகொண்டோம். இப்பொழுது விமானத்தில் உண்ண எதுவும் கொடுக்கவில்லை. காப்பி கொடுத்தார்கள். பணம் ஏனோ வாங்கவில்லை. இருக்கைகள் நெருக்கமாகத்தான் இருந்தன. பெங்களூர் விமான நிலையத்திற்கு தாசரதியும் சிவராமும் வந்திருந்தனர். பாவா சிவராமுடன் சென்றுவிட்டார். நாங்கள் தாசரதி வீட்டை வந்தடைந்தோம். ஹரியும் தீப்தியும் அங்கு வந்து எங்களை சந்தித்தனர். அடுத்த நாள் காலை எங்கள் காரில் புறப்பட்டு கரூர் வந்தடைந்தோம்.

             உடல் உபாதைகள் அதிகம் எதுவும் இன்றி எங்களைக் காத்து, தரிசனம் தந்து, மீண்டும் வீட்டிற்கு கொண்டு சேர்த்த இறைவனுக்கு கோடானுகோடி நமஸ்காரங்கள்.


ஜெய் பத்ரி விஷால்! ஹரே க்ருஷ்ணா!





  10 அக்டோபர் 2026: கோவையில் டாடாபேடில் ஹரியின் வீட்டில் தங்கியிருக்கும் போது, ஸ்ரீ ஹரி வாயு ஸ்துதியினைத் தமிழ்க் கவிதை வடிவில் எழுதலாம் என்...