Wednesday, November 11, 2009

ஸ்ரீதரன் குழந்தையாக..

இது இன்னுமொரு பழைய போட்டோ. எனக்குத் தெரிந்து என்னுடைய சிறு வயது படங்கள் இவை இரண்டும் தான்
Posted by Picasa
இது தான் நான் நேற்று சிலாகித்து எழுதிய போட்டோ.

இதன் பழமையை வெளிப்படுத்தவே இந்த படத்தை அப்படியே upload செய்கிறேன் .
Posted by Picasa
தொடர்கிறேன்..........

இது தான் நான் நேற்று சிலாகித்து எழுதிய போட்டோ ;

AMMA

AMMA ,

WHY YOU LEFT US SUDDENLY?
Posted by Picasa

Tuesday, November 10, 2009

மீண்டும் தொடர்கிறேன்...வேலுரின் கூரை வீட்டு வாழ்க்கை என்றுமே என் நினைவை விட்டு அகல வாய்ப்பில்லை. அப்பா பாகல்பூர் சென்று M.A ஹிந்தி படித்த நாட்களில் அம்மா தனியே எங்கள் மூவரையம் (ரமா , கீதா, நான் ) கவனித்துக்கொண்டது , சற்றும் மிகைப்படுத்த முடியாத துணிச்சலான செயல்.

அப்பா காசியிலிருந்து வங்கிவந்த மரத்தாலான BAND வாத்தியக்குழு இன்றும் என்னிடம் உள்ளது. எங்கள் வீட்டிற்கு வந்தது முதல் ஒவ்வொரு நவராத்திரியிலும் கொலுவை அலங்கரித்து அவை பேண்ட்(band) வாசிக்க தவறியதில்லை.

வேலூர் சக்தி ஸ்டுடியோவில் அப்பா அம்மாவுடன் நாங்கள் group போட்டோ எடுத்துக்கொள்ளும் பொழுது அப்பா, அம்மா , பெரிய அக்கா ரமா நாற்காலியில் அமர, என்னையும், கீதாவையும் நிற்க வைத்ததற்காக நாங்கள் முகத்தைத்தூக்கி வைத்துக்கொண்டிருப்பதை இன்றும் அந்த புகைப்படத்தில் காணலாம்.
பணத்திற்கு மிகவும் கஷ்டப்பட்ட காலம் அது என்று என் பெற்றோர் வாயிலாக பிற்காலத்தில் நான் கேள்விப்பட்டாலும் , நாங்கள் அதை சற்றும் உணராமல் எங்களை வளர்த்ததை இன்று நினைத்தாலும் என் பெற்றோர்களின் மனோதிடம் அவர்களின் உயரத்தை அளவிட்டு காட்டுகிறது.
தவணை முறையில் சிங்கரமுதளியார் ஜவுளிக்கடையில் துணி எடுத்துதான் ஒவ்வொரு தீபாவளியும் கொண்டாடப்பட்டது. . சாமியப்பா முதலியார் மளிகை கடை தான் எங்களுக்கு சோறு போட்டது. மளிகைக் கடையில் சாமான் வாங்கி வருவதே ஒரு தனி அனுபவம். இனாமாக கிடைக்கும் பொட்டுக்கடலை அவ்வளவு ருசி.
தொடர்வேன்...

Saturday, November 7, 2009

எனது நினைவுகளை தொடர முயல்கிறேன் ....

விடுமுறை நாட்களின் மதியங்களில் வாய்க்காலில் குளித்துவிட்டு கண்கள் சிவக்க வீட்டிற்கு வந்து அப்பாவிடம் வாங்கிய அடிகள்........நீரில் மிதந்து வரும் நுங்குகளை மறைத்து வீட்டிற்கு எடுத்து வந்து சாப்பிட்டது .....


சாமிநாத டாக்டர் வீட்டு கண்ணன் ஒரு பைசா தாமிர காசை எதோ இரசாயனத்தில் அமிழ்த்தி அதை வெள்ளிக்காசாக மாற்றி வித்தை காட்டியது ...

அய்யர் வீட்டு பட்டி சுவர்களின் ஓட்டைகளில் வெடி வைத்து மகிழ்ந்தது..

தேங்காய் சுட்ட குச்சிகளை வைத்து தெருவில் விளையாடியது ...

பம்பரம் விட்டது, கோலி விளையாடியது... ( என் குழந்தைகள் இவற்றில் ஒன்றைக்கூட அனுபவித்ததில்லை என்பது மிகவும் வேதனையான உண்மை..)

கூரை வீட்டு வாசலில் கயிற்றுக்கட்டிலில் படுத்து வானத்தில் நட்சத்திரங்களை எண்ணியது...

தீபாவளிக்கு மணி ஐயர் வீட்டிற்கு வந்து பலகாரங்கள் தயார் செய்தது... (மணி ஐயர் செய்து கொடுத்த மரத்தாலான ஸ்டாண்ட் இன்றும் பூஜை அறையில் சீதா ராம லக்ஷ்மணர்களை தாங்கி நின்று கொண்டிருக்கின்றது..

என்னுடைய எண்ணங்களை தொடராக எழுதுவதை விட இது மாதிரி சிறு சிறு துளிகளாக எழுதுவது (like falshes!) நன்றாக இருக்கும் என்றே இப்படி எழுதுகிறேன்...

தொடர்வேன்...

Friday, November 6, 2009

அன்புள்ள ரமாவிற்கு
தீபாவளி நாளை நினைவு கூர்ந்து எழுதியவை என் மனதை விட்டும் என்றும் நீங்காதவை ஆகும். கூரை வீட்டு வாழ்க்கையை எப்படி மறக்க முடியும்?
ஐம்பத்தொன்று வருடங்களுக்கு பிறகு அம்மவைப்பிரிந்த இந்த தீபாவளி! என்னுள்ளும் பழைய நினைவுகள் ....................வெள்ளிக்கூஜாவில் சேமியாப்பாயசம் அதிகாலை ஐந்து மணிக்கு சாப்பிட்டது நிஜம் . ஆனந்தா லொட்ஜ் வீட்டு சந்தானமும் கோபுவும் வைக்கும் ராக்கெட் வெடிக்கு பயந்து அப்பா ஒவ்வொரு முறையும் டென்ஷன் ஆனது நிஜம். ஒருமுறை கூரையில் தீப்பிடித்ததும் நிஜம். வாசல் திண்ணையில் தட்டி கட்டி உறங்கியதும் நிஜம். அதே திண்ணையில் ஸ்ரீராமநவமி அப்பா கொண்டாடியதும் நிஜம். கூரை வீட்டின் அந்த சின்ன அறையில் இருந்த ரேடியோவில் ஒவ்வொரு சண்டேயும் மூன்று மணிக்கு தெருவே கூடி திருச்சி வானொலியில் ஒலிச்சித்திரம் கேட்டதுவும் நிஜம். மழைக்காலத்தில் தேளும் பூரானும் கூரையில் இருந்து கீழே விழுந்து ஓடியதும் நிஜம். அந்த கருப்பு போர்வைக்கு நான் மட்டும் சொந்தம் கொண்டாடியதும் நிஜம்.
அந்த கூரை வீடு.....
ஒவ்வொரு ந்ஜாயிற்று கிழமையும் சந்தைக்கு சென்று வரும் அப்பா சிமெண்ட் தரையில் சாக்பிசினால் செலவுக்கணக்கு பார்த்தது ...........
கட்டித்தயிர் (எனக்காக) கொண்டு வரும் மொர்க்கார நல்லம்மா ....
சுவர்களையும் தரையையும் ரிப்பேர் செய்ய வரும் அந்த மொபைல் மேஸ்தரி!(சைக்கிளில் வருவார்-அதனால் தான்) .......
தலையில் கூடையில் எவர்சில்வர் பத்திரங்களை சுமந்து வந்து மாத தவணையில் விற்பனை செய்த அந்த பாத்திர வியாபாரி!
பள்ளிக்கு கொண்டு செல்ல அப்பா வாங்கிக்கொடுத்த அந்த மஞ்சள் கலர் அலுமினிய டிபன் பாக்ஸ்!
துணியில் மூட்டை கட்டிக்கொண்டு வந்து விற்பனை செய்து வாசல் திண்ணையில் படுத்து உறங்கி சென்ற புடவை வியாபாரி!
வீட்டின் பின்புறம் இருந்த கறிவேப்பிலை மரம்!
பக்கத்து வீட்டில் இருந்த மின் வாரியத்தில் வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்த ராமநாதன் மாமா !
எதிர்த்த வீட்டில் இருந்த கணேசன் (பாவி! நாங்கள் ஒரு சமயம் திருப்பதி சென்றிருந்த சமயத்தில் ஆறு நாட்டான் மலையில் இருந்து கீழே விழுந்து
இறந்து விட்டிருந்தான்! ) அவனுடன் சாமி பொம்மைகளை வைத்து விளையாடியதை இன்றும் என்னால் மறக்க முடியவில்லை...
கூரை வீட்டிற்கும் அவ்வப்பொழுது கூரை மாற்றும் கிழக்கு தெரு கணபதி!
அக்ரகாரத்து தெரு வழியே வேட்டியை கையில் பிடித்தபடி தன் தோட்டத்திற்கு நடந்து சென்று வரும் அப்பையர் !
தெருவின் கடைசியில் ஓடிக்கொண்டிருந்த வாய்க்கால் ! வாளியில் மொண்டு வந்து வீட்டில் நிரப்பிய தண்ணீர்!
............தொடர்வேன்!

  10 அக்டோபர் 2026: கோவையில் டாடாபேடில் ஹரியின் வீட்டில் தங்கியிருக்கும் போது, ஸ்ரீ ஹரி வாயு ஸ்துதியினைத் தமிழ்க் கவிதை வடிவில் எழுதலாம் என்...